یعنی چه
عبارتی کنایی و ترکیبی است که برای اشاره به کل داراییهای یک فرد شامل اموال منقول (پول، طلا، کالا) و املاک غیرمنقول (زمین، خانه، باغ) و همچنین قدرت و قلمرو مادی به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب بسته به معنای بخش دوم به دو صورت تلفظ میشود؛ اگر منظور دارایی و زمین باشد «مِلک» و اگر منظور حاکمیت و پادشاهی باشد «مُلک» خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع با موضوع دارایی و ثروت، کلمه هفتحرفی «مال و ملک» یا مترادفهای آن مانند دارایی و ثروت کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن از عباراتی که نشاندهنده داراییهای مادی و قلمرو شخصی هستند استفاده میشود.
به عربی
هر دو واژه ریشه عربی دارند و در زبان مبدأ نیز برای اشاره به داراییهای منقول و غیرمنقول یا ثروت و حاکمیت به کار میروند.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این ترکیب شامل واژگانی چون دارایی، ثروت، خواسته و هست و نیست مادی فرد است.
در قرآن
ترکیب عطفی دقیق «المال والملک» در یک آیه نیامده، اما واژه «مال» بارها در کنار فرزندان به عنوان مایه آزمایش و زینت دنیا (مانند آیه ۴۶ سوره کهف) و واژه «مُلک» به معنای فرمانروایی مطلق الهی (مانند آیه ۱۸۹ سوره آلعمران) ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مال و ملک
عبارت «مال و ملک» یک ترکیب عطفی با ریشه عربی است که در زبان فارسی به عنوان کنایهای جامع برای اشاره به تمام داراییهای منقول و غیرمنقول، ثروت و مکنتی که یک شخص در تصرف خود دارد استفاده میشود. این واژه در متون کهن و ادبیات کلاسیک اهمیت بالایی دارد.
در فرهنگ عامه و نگاه عرفانی شاعرانی چون سعدی و مولانا، این ترکیب اغلب به عنوان نمادی از دنیای فانی، وابستگیهای زودگذر مادی و مایه آزمایش انسان مطرح میشود که در تقابل با جان، معنویت و ارزشهای اخلاقی و ابدی قرار میگیرد.
بررسی قرآنی این دو واژه نیز نشان میدهد که اگرچه به صورت یک ترکیب واحد نیامدهاند، اما مفاهیم تفکیکشده آنها یعنی مال به عنوان زینت زندگی دنیا و ملک به عنوان فرمانروایی و حاکمیت، از کلیدیترین مفاهیم اخلاقی و اعتقادی به شمار میروند.