یعنی چه
این عبارت در متون کهن برای توصیف عمل اندازهگیری یا تعیین مسافت و طول با مقیاس سنتی «ذراع» (فاصله آرنج تا نوک انگشت) به کار رفته است.
تلفظ
حرف «ب» با کسره، «ذال» با کسره و «را» با فتحه تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای مفاهیم مرتبط با اندازهگیری طول با آرش یا گز استفاده میشود.
به انگلیسی
معادل رایج آن در متون انگلیسی برای اشاره به این مقیاس باستانی، عبارت By cubit است.
به عربی
این واژه در اصل یک ترکیب نحوی در زبان عربی است که از حرف جر «ب» و اسم «ذراع» تشکیل شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی آن در متون کلاسیک، «به ذرع»، «به گز» یا «به آرش» است که همگی به مقیاس طول سنتی اشاره دارند.
نماد چیست
نماد عینی این واژه، ساعد دست انسان است که در دوران باستان به عنوان ابزار اندازهگیری استاندارد در جوامع مختلف شناخته میشد.
جمعبندی و توضیح کامل بذراع
«بذراع» یک عبارت ترکیبی از زبان عربی است که به استفاده از واحد اندازهگیری «ذراع» اشاره دارد. ذراع در دوران گذشته به فاصله میان آرنج تا نوک انگشت میانی گفته میشد که به عنوان یک واحد استاندارد برای سنجش طول پارچه، ابعاد بناها و مسافتها به کار میرفت.
این اصطلاح امروزه بیشتر در متون تاریخی، ادبی و تفاسیر مذهبی که به مقیاسهای سنتی اشاره دارند دیده میشود. اگرچه ذراع در طول تاریخ بسته به فرهنگها و دورانهای مختلف (ذراع سلطانی، ذراع مرسل) متغیر بوده، اما در فرهنگ عمومی همواره یادآور سیستمهای اندازهگیری مبتنی بر اعضای بدن پیش از رواج متریک است.