یعنی چه
این عبارت یک ضربالمثل و حکمت مشهور عربی است که به ارزش و نتیجهٔ قطعیِ پشتکار و کوشش در راه رسیدن به هدف اشاره دارد. به زبان ساده یعنی هر کس در مسیر خواسته خود جدیت و تلاش به خرج دهد، سرانجام به آن دست خواهد یافت.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «مَن جَدَّ وَجَدَ» (man jadda wa jada) است که در آن بر روی حرف دال در کلمه اول تشدید قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی مفاهیم مشابهی برای نشان دادن رابطه تلاش و موفقیت وجود دارد که نزدیکترین آنها به این ضربالمثل آورده شده است.
به عربی
این عبارت در اصل یک قاعده و مَثَلِ اصیل عربی است که به همین صورت وارد زبان فارسی شده است. شکل کاملتر آن در متون کهن به صورت «مَنْ طَلَبَ شَیْئاً وَ جَدَّ، وَجَدَ» ذکر میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم پشتکار و پاداش آن، از این ضربالمثلها استفاده میشود.
به فارسی
نزدیکترین معادلهای فارسی برای این عبارت، ضربالمثلهای معروف «جوینده، یابنده است»، «عاقبت جوینده یابنده بود» و همچنین شعر معروف «نابرده رنج، گنج میسر نمیشود» هستند که همگی بر اهمیت اراده و کوشش تاکید دارند.
نماد چیست
این عبارت نماد تصویری یا گرافیکی خاصی در تاریخ ندارد، اما در فرهنگ و ادبیات ملل شرق، به عنوان مظهر و نماد بارز «پشتکار»، «عزم راسخ» و «سختکوشی» شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل من جد وجد
عبارت «مَن جَدَّ وَجَدَ» یک حکمت و ضربالمثل نامآشنای عربی است که از دیرباز به ادبیات و فرهنگ فارسی راه یافته و در متون کهن آموزشی و اخلاقی کاربرد فراوانی داشته است. این عبارت با ساختاری شرطی، پیوندی ناگسستنی میان تلاش انسان و موفقیت او برقرار میکند و به عنوان یک اصل امیدبخش، به پویندگان راه علم، معرفت و کار یادآوری میکند که هیچ کوششی بیثمر نخواهد ماند.
اگرچه این جمله با این ترکیب خاص در قرآن کریم نیامده است، اما ریشههای کلمات آن در آیات مختلف به کار رفته و مفهوم کلی آن کاملاً همسو با آموزههای دینی و آیه شریفِ «وَ أَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاَّ ما سَعىٰ» است. شاعران بزرگی چون مولوی نیز در اشعار خود به بازآفرینی این مفهوم پرداختهاند تا نشان دهند اصرار و پافشاری بر هدف، عاقبت درهای موفقیت را به روی انسان میگشاید.