معنی
واژه «لزی» در لغت به معنای چسبیدن به چیزی، همراهی دائمی و ملازم شدن با یک امر یا شخص است؛ به طوری که تفکیک میان آنها دشوار باشد.
یعنی چه
این کلمه نشاندهنده حالت اتصال شدید و مداوم است. وقتی چیزی یا کسی به موقعیتی ملازم میشود و از آن جدا نمیگردد، این مفهوم کاربرد پیدا میکند.
تلفظ
این واژه در اصلِ عربی خود به صورت فعل ماضی ثلاثی مجرد و با فتح ل can و کسر زاء و فتح یاء (لَزِیَ) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه به عنوان طراح سؤال برای «چسبیدن» یا «ملازم شدن»، یک واژه ۳ حرفی یعنی «لزی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی افعالی که مفهوم چسبندگی فیزیکی یا پایبندی و ملازم بودن معنوی را میرسانند، معادل این واژه قرار میگیرند.
به فارسی
دقیقترین برگردانها و معادلهای فارسی برای این لغت، واژههایی نظیر چسبیدن، پیوستگی، همبستگی و ملازم بودن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل لزی
واژه «لزی» یک لغت با ریشه عربی است که در متون کهن و فرهنگهای لغت فقهی و ادبی به کار رفته است. مفهوم اصلی این واژه بر پایه اتصال، چسبندگی و همراهی همیشگی استوار است؛ به گونهای که اصطلاحاً به چسبیدن چیزی به چیز دیگر یا پیوستگی مادی و معنوی اشاره دارد.
این کلمه گرچه در گفتار روزمره فارسی نایاب است، اما در حل جدولهای کلمات متقاطع و بررسی ریشههای لغوی متون قدیمی اهمیت دارد. شناخت مترادفهای آن مانند لزق و لازم به درک بهتر کاربرد تاریخی آن کمک میکند.