یعنی چه
واژه مضروبه شکل مؤنث «مضروب» است و سه کاربرد و معنای اصلی دارد: نخست به معنی شخص یا شیء مؤنثی است که مورد ضرب و شتم یا اصابت قرار گرفته (زدهشده)؛ دوم در اصطلاح مسکوکات به معنی سکهای است که به طور رسمی ضرب شده است (سکه مضروبه)؛ و سوم در علم ریاضیات به اعداد یا ارقامی اشاره دارد که در عدد دیگری ضرب شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَضْروُبِه (madrūbah / madzroubeh) است که با فتح ميم، سکون ضاد و ضم راء خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه مضروبه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «سکه رسمی»، «کتکخورده مؤنث» یا «عدد ضربشده» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد کلمه، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای آن وجود دارد که حوزههای ضربوشتم، ضرب سکه و ریاضیات را پوشش میدهد.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و از اسم مفعول مؤنث ثلاثی مجرد (ضرب) گرفته شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای مفهوم فیزیکی واژه از Dövülmüş و برای مفهوم ریاضیاتی آن از Çarpılan استفاده میشود.
نماد چیست
واژه مضروبه به خودی خود دارای نماد گرافیکی، فرهنگی یا ادبی مستقلی نیست. با این حال، در کاربردهای علمی و ریاضیاتی، میتوان آن را منتسب و مرتبط با نمادهای عملیات ضرب دانست.
جمعبندی و توضیح کامل مضروبه
واژه «مضروبه» یک اسم مفعول مؤنث با ریشه عربی (ض ر ب) است که در زبان فارسی سه کاربرد کاملاً متمایز دارد. در وهله اول معنای لغوی آن به شخص یا شیء مؤنثی اشاره دارد که ضربه خورده یا مجروح شده است. در وهله دوم، این واژه در حقوق و ضرب سکه کاربرد دارد؛ اصطلاح «سکه مضروبه» نشاندهنده سکهای است که به صورت قانونی و رسمی در ضرابخانه ممهور شده است.
علاوه بر این، مضروبه در ریاضیات به ارقام و اعدادی اطلاق میشود که در محاسبات ضرب شرکت دارند. این واژه از نظر ساختاری ۶ حرف دارد و همخانوادههایی چون ضرب، ضارب، مضروب و مضاربه دارد که همگی نشاندهنده ابعاد مختلف معنایی این ریشه غنی در زبان فارسی هستند.