یعنی چه
این عبارت یک جملهٔ فعلیهٔ دعایی و تعظیمی در زبان عربی است که برای ستایش خداوند به کار میرود و نشاندهنده شکستناپذیری، عزت مطلق و عظمت بیپایان پروردگار است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «عَزَّ وَجَلَّ» (عَزْزَ وَ جَلْلَ) با تشدید روی حروف زاء و لام است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این عبارت تعظیمی از واژگانی که نشاندهنده قدرت مطلق و شکوه پروردگار هستند استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و به همین صورت یا به شکل صفت مشبهه برای تکریم نام خداوند استعمال میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل عباراتی چون «بزرگ و باشکوه است» و «صاحب عزت و جلال است» میباشد که در متون کهن نیز به چشم میخورد.
در قرآن
ترکیبِ «عزّوجل» با همین رسمالخط در متن قرآن مجید وجود ندارد؛ اما ریشهها و مشتقات اسمی آن مانند «العزیز»، «الجبار» و «ذو الجلال و الاکرام» به عنوان صفات الهی بارها ذکر شدهاند.
نماد چیست
در نگارشهای مذهبی از خلاصه علامتیِ (عج) پس از نام خدا استفاده میشود. باید توجه داشت که این نماد با (عج) مخفف «عجلاللهفرجه» برای امام زمان (ع) اشتباه گرفته نشود.
جمعبندی و توضیح کامل هم خانواده عزوجل
عبارت «عزّوجل» یک جمله تعظیمی و دعایی از ریشه زبان عربی است که از دو فعل ماضی «عَزَّ» (به معنی عزیز و نفوذناپذیر شد) و «جَلَّ» (به معنی بزرگ و با عظمت شد) تشکیل شده است. این واژه در ادبیات اسلامی و عرفانی همواره بلافاصله پس از نام خداوند ذکر میشود تا برتری و بزرگی مطلق پروردگار را یادآوری کند. همخانوادههای بخش اول آن شامل کلماتی چون عزت، عزیز و معزز بوده و همخانوادههای بخش دوم آن شامل جلال، جلیل و مجلل است.
اگرچه خود این ترکیب ساختاری به صورت یکجا در متن قرآن کریم نیامده است، اما کاربرد فراوانی در احادیث، ادعیه و متون مکتوب دینی دارد. در سیستمهای نگارشی گاهی از عبارت اختصاری (عج) برای نمایش آن استفاده میشود که تشخیص معنای آن وابسته به کلمه پیشین (الله) است. این اصطلاح در زبان فارسی نشاندهنده نهایت تکریم، تجلیل و ارادت بندگان نسبت به ذات پاک باریتعالی است.