یعنی چه
«ملتهی» در لغت به معنای کسی است که خود را به لهو و لعب، بازی و سرگرمی مشغول ساخته و در نتیجه از امور جدی و اساسی بازمانده است. این واژه اسم فاعل از باب افتعال در زبان عربی است و به فرد غافل و سرگرم اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُلتَهی (moltahi) است که حرف اول آن دارای ضمه و حرف سوم دارای فتحه است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «سرگرمشونده یا بازیکننده به لهو و لعب»، واژه ۵ حرفی «ملتهی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن میتوان از واژههایی نظیر Amused برای بخش سرگرمی و Distracted برای جنبه غفلت آن استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این واژه است، کلماتی مانند لاعب یا متشاغل به معنای کسی که وقت خود را به امور بیهوده میگذراند، معادل آن هستند.
در قرآن
عین واژه «ملتهی» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مشتقات ریشه آن یعنی «لهـو» بارها برای هشدار درباره سرگرمیهای فریبنده دنیا و غفلت انسانها (مانند تلهی و الهاء) ذکر شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل ملتهی
واژه «ملتهی» ریشهای عربی دارد و از نظر صرفی اسم فاعل از باب افتعال است. این کلمه در زبان فارسی به معنی فردی به کار میرود که غرق در بازی، سرگرمیهای گذرا و لهو و لعب شده و به همین سبب، از حقایق مهمتر زندگی یا وظایف اصلی خود غافل مانده است.
در متون اخلاقی و ادبیات عرفانی، این کلمه بار معنایی هشداردهندهای دارد و به عنوان نمادی از انسانهای دنیازده که هدف خلقت را به فراموشی سپردهاند یاد میشود. اگرچه خود واژه در قرآن نیامده، ریشه آن مفهوم غفلت ناشی از مادیات را تداعی میکند.