یعنی چه
مبعث در لغت اسم زمان و مکان از ریشه عربی است و به معنی «زمان برانگیختن» یا «مکان برانگیختن» به کار میرود. در اصطلاح و فرهنگ اسلامی، مبعث به روز ۲۷ ماه رجب گفته میشود؛ روزی که حضرت محمد (ص) در غار حرا به پیامبری مبعوث شدند و آغاز دین اسلام رقم خورد.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه ثلاثی مجرد «ب ع ث» مشتق شدهاند و با مفهوم فرستادن و برانگیختن ارتباط معنایی دارند.
جمله سازی
تلفظ
واژه مبعث به صورت [مَبْعَثْ] (mab'as) تلفظ میشود؛ به طوری که حرف م دارای فتحه، حرف ب دارای سکون، حرف ع دارای فتحه و حرف ث در پایان ساکن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، برای راهنمای «روز برانگیخته شدن پیامبر اسلام» یا «آغاز نبوت محمد (ص)»، واژه ۴ حرفی «مبعث» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
برای انتقال مفاهیم مذهبی مبعث در زبان انگلیسی معمولاً از عبارتهای توصیفی مربوط به رسالت و ماموریت پیامبر استفاده میشود.
به عربی
اگرچه واژه مبعث ریشه عربی دارد، اما در ادبیات و رسانههای عربزبان برای اشاره به این رویداد بیشتر از اصطلاح «البعثة النبوية» استفاده میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل مبعث
مبعث یکی از بزرگترین و باشکوهترین اعیاد مسلمانان است که نقطه عطف تاریخ اسلام به شمار میرود. این واژه در لغت به معنای زمان یا مکان برانگیختن است و در اصطلاح دینی، به روز ۲۷ رجب، یعنی زمان نزول نخستین آیات سوره علق بر پیامبر اسلام (ص) در غار حرا اشاره دارد.
ریشه این کلمه از واژه عربی «بعث» گرفته شده و اگرچه خود ساختار «مبعث» در قرآن نیامده، اما مشتقات این ریشه دهها بار با مفاهیمی چون فرستادن پیامبران و زنده کردن مردگان در قیامت به کار رفتهاند. نمادهای اصلی این روز غار حرا، نور و قلم هستند که همگی یادآور آغاز آگاهی و رسالت الهی میباشند.