یعنی چه
واژه ضامین شکل جمع کلمه ضامن است و به افرادی اشاره دارد که عهدهدار مسئولیت، پرداخت دین یا جبران خسارت دیگری میشوند. این کلمه در متون حقوقی، فقهی و اداری کاربرد دارد.
تلفظ
این واژه در اصلِ عربی به صورت ضامِنین یا ضامِنون تلفظ میشود و در فارسی معمولاً با کسرِ میم (ضامِن) و به عنوان نشانه جمع به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «ضامنها» یا «کفیلها»، کلمه ۵ حرفی «ضامین» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن حقوقی یا تجاری، از واژگان فوق برای ترجمه این کلمه استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و سره برای این واژه شامل عهدهداران، پشتیبانان و پذیرفتاران است که مفهوم ضمانت و بر عهده گرفتن مسئولیت را میرسانند.
در قرآن
کلمه «ضامین» به صورت جمع در قرآن کریم یافت نمیشود. با این حال، مفهوم مفرد آن (ضامن) در آیه ۷۲ سوره مبارکه یوسف با واژه «زعیم» (وَأَنَا بِهِ زَعِيمٌ) مطرح شده که مفسران آن را به معنای ضامن و کفیل معنا کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل ضامین
واژه «ضامین» در اصل اسم فاعل جمع از ریشه ثلاثی مجرد «ضمن» است که در زبان فارسی به معنای ضامنها، کفیلها و متعهدان به کار میرود. این کلمه دلالت بر افرادی دارد که مسئولیت مالی یا حقوقی شخص دیگری را بر عهده میگیرند تا در صورت عدم ایفای تعهد از سوی شخص اصلی، خسارت را جبران نمایند.
اگرچه این ساختار جمع در عربی فصیح به صورت ضامنون و ضامنین به کار میرود، اما در ادبیات مکتوب و متون فقهی و حقوقی فارسی جایگاه خود را پیدا کرده است. همخانوادههای آن مانند ضمانت، تضمین و مضمون همگی حول محور تعهد و در بر گرفتن یک مسئولیت معنایی شکل گرفتهاند.
در فرهنگ نمادین اسلامی و ایرانی، مفرد این واژه یعنی «ضامن» (بهویژه در تعبیر ضامن آهو) یادآور پناه دادن، رأفت، اماندهی و واسطه خیر شدن است که جایگاه معنوی ویژهای در باورهای عامه دارد.