یعنی چه
این اصطلاح به معنی روشن شدن و زبانه کشیدن ناگهانی آتش است. همچنین در معنای کنایی، به حالت داغ شدن، برافروختگی و سرخ شدن ناگهانی پوست و صورت انسان بر اثر عواملی چون تب، شرم، حیا یا عصبانیت شدید اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «گُر کِشیدَن» (goor kashidan) است که در آن حرف گاف دارای ضمه میباشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه ۷ حرفی «گر کشیدن» یا مترادفهای آن نظیر «الو گرفتن» و «برافروختن» به عنوان پاسخ واژههایی مثل شعلهور شدن یا آتش گرفتن به کار میروند.
به انگلیسی
بسته به متن کاربرد، در زبان انگلیسی برای برافروختگی صورت از واژه Flush و برای آتش از واژههای Flare up یا Blaze استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه «اشتعال» دقیقاً مفهوم شعلهور شدن آتش را میرساند و «التهاب» برای سوزش، گرما و افروختگی به کار میرود.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات و فرهنگ عامه نماد فوران ناگهانی و غیرقابل کنترل احساسات درونی مانند خشم مهارناپذیر، شرم و حیای شدید، یا حتی شور و اشتیاق سوزان است که به صورت تغییرات ظاهری و گرمای شدید تجلی مییابد.
جمعبندی و توضیح کامل گر کشیدن
واژه اصیل و فارسی «گُر کشیدن» ریشه در زبانهای ایران باستان و پارسی میانه دارد، جایی که «گُر» به معنای شعله و زبانه آتش به کار میرفته است. این ترکیب فعلی زیبا در طول زمان هم در معنای حقیقی خود یعنی روشن شدن و شعلهور شدن ناگهانی آتش، و هم در معنای استعاری و کنایی برای توصیف حالات فیزیولوژیکی و روحی انسان استفاده شده است.
هنگامی که فرد دچار تب شدید میشود، یا در موقعیتهایی قرار میگیرد که خشم، شرم و خجالت وجودش را فرا میگیرد، جریان خون در صورت افزایش یافته و حالت برافروختگی ایجاد میشود که در اصطلاح عامیانه و ادبی به آن گُر کشیدن یا گُر گرفتن میگویند. این کلمه با وجود داشتن ساختار کاملاً ایرانی، از نظر مفهومی با استعارههای قرآنی مانند اشتعال نیز شباهتهای معنایی جالبی دارد.