یعنی چه
فعل ماضی از ریشه عربی که به معنای از بین رفتن، مردن، تباه شدن یا مضمحل شدن یک چیز یا یک شخص به کار میرود.
متضاد
واژههایی که مفهوم بقا، حیات و سلامت را در برابر نابودی رسانند.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح هر سه حرف «هـ»، «ل» و «ک» به صورت هَلَکَ است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که مفهوم مرگ، زوال و نابودی را میرسانند.
به عربی
مترادفهای فعلی هممعنا در زبان عربی.
به فارسی
در ترجمه و کاربرد فارسی به معنای فانی شدن، سپری شدن و از دست رفتن است.
در قرآن
این ریشه در آیات متعددی نظیر «كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ» (هر چیزی نابودشدنی است جز ذات پاک او) به کار رفته که به فناپذیری جهان اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل هَلَکَ
واژه «هَلَکَ» یک فعل ماضی ثلاثی مجرد از ریشه (هـ ل ک) است که در زبان عربی و متون کهن فارسی به معنای نابود شد، مُرد و فانی گردید به کار میرود. این کلمه و مشتقات معروف آن مانند هلاک، مهلکه و تهلکه، بارهای معنایی عمیقی را در ادبیات دینی و اخلاقی برای اشاره به فرجام سرکشی یا گذرا بودن دنیا دلالت میکنند.
در فرهنگ اسلامی، این واژه یادآور اصل فناپذیری همهچیز در جهان هستی به جز ذات باریتعالی است. به همین دلیل در آیات قرآنی نیز به طور گسترده برای تنبه انسان و بیان عاقبت ملل گذشته استفاده شده است.