یعنی چه
«اصحاب» جمعِ صاحب به معنای همراهان و ملازمان است و «جَحیم» به آتشی شدید، برافروخته و شعلهور در گودالی بزرگ گفته میشود. در لغت و اصطلاح قرآنی، این ترکیب به معنای دوزخیان و کسانی است که به دلیل کفر و طغیان، همنشین و ملازم همیشگی آتش جهنم خواهند بود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «اصحابُ الجَحیم» (as-hābu-l-jahīm) است که در آن حرف «ج» مفتوح (جَ) و حرف «ح» مکسور (حیـ) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «دوزخیان» یا «یاران آتش جهنم در قرآن»، پاسخ ۹ حرفی «اصحاب جحیم» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت غالباً به صورت Companions of the Blazing Fire یا Dwellers of Hell معادلسازی شده است.
به عربی
این عبارت خود ترکیبی عربی و قرآنی است که به صورت «أصْحابُ الْجَحِيم» به کار میرود و مترادف آن در زبان عربی «أهْلُ النَّار» است.
در قرآن
عبارت «أصحاب الجحیم» دقیقاً ۶ بار در قرآن کریم (از جمله در آیات ۱۱۹ بقره، ۱۰ و ۸۶ مائده، ۱۱۳ توبه، ۵۱ حج و ۱۹ حدید) به کار رفته است. خود واژه «جحیم» نیز ۲۶ بار آمده که ۲۵ بار آن درباره دوزخ است. استفاده از واژه «اصحاب» (ملازمان) به عقیده مفسران کنایه از خلود و ماندگاری ابدی کافران در آتش دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات دینی، اصحاب جحیم نماد عاقبتِ شقاوت، کفر، تکذیب حقیقت و ترجیح دادن کامل دنیا بر آخرت هستند. همچنین در روایات، جحیم به عنوان یکی از درها یا داغترین طبقات جهنم شناخته میشود که نمادی از بدترین سرانجام برای انسان است.
جمعبندی و توضیح کامل اصحاب جحیم
عبارت «اصحاب جحیم» یک ترکیب اصیل قرآنی و عربی است که از دو واژه «اصحاب» (به معنی یاران و همراهان) و «جحیم» (به معنی آتش بسیار داغ و شعلهور) تشکیل شده است. این اصطلاح در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم مستقیماً به دوزخیان و کسانی اشاره دارد که به سبب کفر، تکذیب آیات الهی و طغیان، سرانجامی جز همنشینی ابدی با آتش برافروخته جهنم ندارند.
به کار رفتن کلمه اصحاب در این ترکیب، بر اساس دیدگاه مفسران، نشاندهنده پیوند ناگسستنی و جاودانگی این افراد در دوزخ است. این واژه در ادبیات دینی و اخلاقی، به عنوان نمادی از فرجام شقاوتبارِ دنیاپرستی افراطی و حقستیزی شناخته میشود و متضاد آن اصطلاحاتی چون «اصحاب الجنه» (بهشتیان) است.