یعنی چه
واژه «المجرم» از ریشه ثلاثی مجرد «ج ر م» گرفته شده که در لغت به معنای قطع کردن و چیدن میوه از درخت است. در مفهوم ثانویه، از آنجا که شخص گناهکار پیوند خود را با حق، حقیقت و فطرت پاکش قطع میکند، به او مجرم میگویند. وجود «الف و لام» در ابتدای آن، کلمه را معرفه (شناختهشده) میکند.
تلفظ
این کلمه با سکون لام، ضمه ميم (مُ)، سكون جيم (جْ) و کسره را (رِ) خوانده میشود: اَلْمُجْرِم.
در جدول
کلمه «المجرم» دقیقا از ۶ حرف (ا، ل، م، ج، ر، م) تشکیل شده است و در جدولهای طراحان به عنوان معادل عربی تبهکار یا بزهکار کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون حقوقی و عمومی انگلیسی، بسته به میزان و نوع جرم، از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
المجرم واژهای فصیح در زبان عربی است که از فعل «أجرم» (جرم مرتکب شد) در باب افعال ساخته شده است.
به فارسی
در زبان فارسی برای این واژه از جایگزینهایی مانند خاطی، مذنِب، آثم، بدکار و راهزن (در متون کهن) استفاده میشود.
در قرآن
خود کلمه «الْمُجْرِم» به صورت مفرد همراه با ال معرفه، دقیقاً یک بار در آیه ۲۲ سوره سجده آمده است: «...إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ» (همانا ما از مجرمان انتقام گیرندهایم). البته مشتقات دیگر آن مانند المجرمون و المجرمین کاربرد وسیعی در قرآن دارند که غالباً به معنای کافران و تکذیبکنندگان آیات الهی به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل المجرم
واژه «المجرم» یک اصطلاح اصیل عربی با ریشه ثلاثی «جرم» است که به طور گسترده وارد ادبیات فارسی و اصطلاحات فقهی، قرآنی و حقوقی شده است. معنای اولیه و لغوی ریشه آن به بریدن و چیدن میوه اشاره دارد؛ چرا که فرد بزهکار با رفتار خود، پیوندش را با جامعه، هدایت و ارزشهای انسانی قطع میکند.
این کلمه در قرآن کریم و متون اسلامی بسامد بالایی دارد و اصطلاحاً به کسانی اطلاق میشود که از فرمان الهی سرپیچی کرده و راه کفر و گناه را در پیش گرفتهاند. در مفاهیم حقوقی و اجتماعی امروز نیز المجرم به کسی گفته میشود که قوانین مدنی یا جزایی را نقض کرده و مشمول مجازات یا جریمه قانونی میشود.
در فرهنگ عامه و طراحی جدول، این کلمه به عنوان یک لغت ۶ حرفی شناخته میشود که نمادهای بصری مدرنی همچون دستبند، لباس راهراه زندان یا ترازو و چکش عدالت در تقابل با مفهوم آن تداعی میگردند.