یعنی چه
دروغهای بیضرر به دروغهای کوچک، پیشپاافتاده و جزئی گفته میشود که فرد با نیت خیرخواهانه، رعایت تعارفات اجتماعی یا برای جلوگیری از رنجش خاطر و شکستن دل دیگران بیان میکند. این نوع دروغها در ظاهر آسیب یا خسارت مادی و معنوی بزرگی به کسی وارد نمیکنند و بیشتر برای حفظ روابط اجتماعی کاربرد دارند.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [دُ روغ هایْ بی ضَ رَر] است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف، خود عبارت «دروغ های بی ضرر» با ۱۲ حرف است. اصطلاحات مشابه آن «دروغ مصلحتی» یا «دروغ سفید» هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از اصطلاح White lie (دروغ سفید) یا واژه Fib (دروغ جزئی و کوچک) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر به آن «الکذب الأبیض» میگویند. همچنین در فرهنگ و فقه اسلامی، مفهوم «توریه» (بیان سخنی که ظاهرش راست اما باطنش چیز دیگری است) قرابت نزدیکی با این مفهوم دارد.
در قرآن
عین عبارت «دروغهای بیضرر» در قرآن کریم وجود ندارد و در نگاه کلی قرآن، کذب و افترا مذموم است. با این حال، در فرهنگ اسلامی مفاهیمی مانند «اصلاح ذات البین» (آشتی دادن میان مردم) یا «تقیه و اضطرار» (حفظ جان) تحت شرایطی بسیار سختگیرانه مجاز دانسته شدهاند که البته با مفهوم روانشناختی و روزمره دروغهای بیضرر تفاوت دارند.
نماد چیست
در روانشناسی و عرف بینالملل، «رنگ سفید» نماد این نوع دروغ است که تحت عنوان «دروغ سفید» شناخته میشود؛ این اصطلاح در مقابل «دروغ سیاه» قرار دارد که مخرب و آسیبزا است.
جمعبندی و توضیح کامل دروغ های بی ضرر
عبارت «دروغهای بیضرر» یک اصطلاح معاصر در حوزه روانشناسی اجتماعی است که به سخنان خلاف واقعِ کوچک و کماهمیت اشاره دارد. این دروغها معمولاً نه با هدف فریبکاریِ مخرب، بلکه برای رعایت آداب معاشرت، حفظ احساسات دیگران یا فرار از موقعیتهای هنجارفرسا و تعارفات روزمره بیان میشوند.
اگرچه در ادبیات کهن فارسی لغت مشخصی برای این ترکیب وصفی وجود ندارد، اما در جهان مدرن و زبانهای مختلف (مانند دروغ سفید در انگلیسی و ترکی) کاملاً شناختهشده است. با این حال، مرز میان بیضرر بودن این دروغها و تبدیل شدن آنها به یک عادت رفتاری ناپسند، همواره مورد بحث متخصصان اخلاق و روانشناسی قرار دارد.