یعنی چه
واژههای لشکر (فارسی اصیل) و قشون (ترکی) به عنوان مترادف عطف به یکدیگر به کار میروند و دلالت بر مجموعهای سازمانیافته از نیروهای نظامی، سربازان و جنگاوران دارند که تحت فرماندهی مشخص برای دفاع یا حمله نظامی گرد هم میآیند.
تلفظ
لشکر با فتح لام و سکون شین (لَشْکَر) و قشون با ضم قاف و واو کشیده (قُشون) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای این مفهوم بسته به تعداد حروف میتوان از کلماتی چون لشکر و قشون، سپاه، ارتش، جند، جیش یا فوج استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Army برای ارتش و لشکر عمومی، و واژههای Troops و Corps برای نیروها و بدنه نظامی قشون به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی از واژههای جیش، جند (جنود) و عسکر برای برگردان دقیق مفاهیم لشکر، سپاه و قشون استفاده میشود.
در قرآن
خود کلمات لشکر یا قشون به دلیل ریشه غیرعربی در قرآن نیستند؛ اما معادل دقیق آنها یعنی «جُنود» بارها ذکر شده است؛ مانند آیه ۳۱ سوره مدثر: «وَمَا یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّکَ إِلَّا هُوَ» (و لشکریان پروردگارت را جز او کسی نمیداند).
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، لشکر و قشون مظهر قدرت حاکمیت، انضباط گروهی و دفاع است. در ادبیات عرفانی نیز نمادی از تقابل نیروهای درونی انسان مانند لشکر عقل در برابر لشکر جهل یا لشکر عشق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لشکر و قشون
عبارت «لشکر و قشون» ترکیبی از دو واژه هممعنی است که برای تاکید بر حجم عظیمی از نیروهای نظامی و ارتش سازمانیافته به کار میرود. کلمه «لشکر» ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پارسی میانه دارد و کاملاً اصیل است، در حالی که «قشون» واژهای با ریشه ترکی است که به مرور زمان وارد زبان فارسی شده و در کنار لشکر جای گرفته است.
این مفهوم در متون کهن، تاریخنگاریها و ادبیات حماسی ایران کاربرد فراوانی دارد و نماد نظم، اقتدار ملی و حاکمیت به شمار میرود. گرچه خود این کلمات در قرآن کریم وجود ندارند، اما مفاهیم معادل آنها نظیر «جند» و «جنود» به کرات برای توصیف لشکریان الهی یا سپاهیان دنیوی استفاده شدهاند که نشاندهنده اهمیت این ساختار جمعی در طول تاریخ است.