یعنی چه
بنی طی به معنای فرزندان و نوادگان «طی» (بنیانگذار قبیله) است. این عبارت در اصل یک اسم خاص برای اشاره به یکی از بزرگترین، شریفترین و مشهورترین قبایل کوچی عرب و یمنیالاصل (قحطانی) است که به دلیل ویژگیهای اخلاقی برجستهای چون سخاوت و شجاعت در تاریخ و ادبیات شهره عام و خاص شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «بَ نی طَیْ» است. واژهٔ «بنی» به معنای فرزندان و «طی» نام لقب بنیانگذار این قوم (جلهمه بن ادد) میباشد.
در جدول
در سؤالات جدول، پاسخ به عنوان قبیلهٔ معروف عرب یا قبیلهٔ حاتم طایی، کلمهٔ «بنی طی» با ۵ حرف یا در صورت نیاز به بخش دوم، کلمهٔ «طی» با ۲ حرف میباشد.
به انگلیسی
در منابع تاریخی و انگلیسیزبان، از این قبیله با نامهای Bani Tayy یا Tayy tribe یاد میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه به صورت «بنو طیّء» یا «قبيلة طیّء» نگاشته و خوانده میشود.
به فارسی
در متون و ادبیات فارسی، معادلها و برگردانهای رایج برای این عبارت شامل «قبیلهٔ طی»، «آل طایی» و «طائیان» است.
در قرآن
عبارت «بنی طی» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، اعضای این قبیله در سال نهم هجری (عام الوفود) به مدینه آمده و به اسلام گرویدند و در تاریخ صدر اسلام نقشآفرینی کردند.
جمعبندی و توضیح کامل بنی طی
قبیلهٔ «بنی طی» یکی از بزرگترین و ریشهدارترین قبایل عرب یمنیالاصل (از اعراب قحطانی) است که نسب آنها به فردی به نام «طی بن ادد» (با نام اصلی جلهمه) میرسد. این قبیله به مرور زمان از جنوب شبهجزیره عربستان به شمال و نجد کوچ کردند و در کوههای معروف «اجا و سلمی» ساکن شدند که بعدها به کوههای طی معروف شد.
در فرهنگ و ادبیات فارسی و عربی، نام بنی طی با مفاهیمی چون سخاوت، جوانمردی، کرم و شجاعت گره خورده است. این شهرت بیبدیل به طور ویژه وامدار «حاتم طایی»، بزرگ این قبیله در دوران جاهلیت است که داستانهای بخشندگی او مایهٔ الهام بسیاری از شاعران از جمله سعدی شیرازی بوده است.
بنی طی در سال نهم هجری پس از فرستادن هیئتی به مدینه، دین اسلام را پذیرفتند. افرادی سرشناس همچون «عدی بن حاتم طایی» (فرزند حاتم) از یاران وفادار پیامبر اسلام (ص) و حضرت علی (ع) از میان همین قبیله برخاستند که در جریان فتوحات اسلامی و حوادث صدر اسلام نقش مهمی ایفا کردند.