یعنی چه
غیر محبوب یک صفت مرکب است که برای توصیف فرد، شیء، یا فکری به کار میرود که جایگاهی در قلب و تمایلات مردم ندارد، از چشم آنها افتاده یا مورد پذیرش عمومی قرار نگرفته است.
تلفظ
تلفظ این واژه از دو بخش تشکیل شده است: «غِیر» با فتحه غین و سکون یاء، و «مَحبوب» با فتح میم و سکون حاء.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «کسی که دوستش ندارند» یا «فاقد محبوبیت»، پاسخ اصلی «غیر محبوب» با ۸ حرف است. واژگان دیگری مانند منفور و ناپسند نیز ممکن است به کار روند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Unpopular دقیقترین معادل برای عدم محبوبیت عمومی است و Disliked به معنای مورد بیپنداشتی و ناپسند واقع شدن است.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر ترکیب مستقیم «غیر محبوب»، از واژههای مَکروه (ناپسند داشته شده) و بَغیض (مورد خشم و نفرت) استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این کلمه در زبان فارسی شامل واژگانی چون منفور، ناپسند، بدنام، غیرمشهور، مطرود، راندهشده، نکوهیده و ازچشمافتاده هستند که میزان تمایل منفی جامعه یا فرد را به موضوع نشان میدهند.
در قرآن
خود ترکیب صفت مرکب «غیر محبوب» در متن قرآن نیامده است؛ اما مفهوم عدم محبوبیت نزد پروردگار بارها با ساختار فعل سلبی مطرح شده است؛ مانند آیه ۱۹۰ سوره بقره: «إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ» که به معنای دوست نداشتن و عدم محبوبیت تجاوزکاران نزد خداوند است.
جمعبندی و توضیح کامل غیر محبوب
واژه «غیر محبوب» صفت مرکبی ساخته شده از پیشوند سلبی فارسی-عربی «غیر» و اسم مفعول عربی «محبوب» (از ریشه ح-ب-ب) است. این کلمه به طور دقیق به شخص، سیاست، تصمیم یا پدیدهای اشاره دارد که پایگاه اجتماعی یا عاطفی خود را میان توده مردم یا یک جامعه هدف خاص از دست داده است یا از ابتدا فاقد آن بوده است.
در فرهنگهای واژگان و ادبیات روزمره، این کلمه بار معنایی ملایمتری نسبت به واژه «منفور» دارد؛ چرا که غیر محبوب لزوماً به معنای مورد نفرت بودن نیست، بلکه بیشتر بر روی عدم وجود علاقه، مقبولیت و طرفدار تمرکز دارد. در کاربردهای مدرن و فضای مجازی، این مفهوم معمولاً با نمادهایی مثل لایک رو به پایین یا قلب شکسته به تصویر کشیده میشود.