یعنی چه
در اصطلاح فلسفی و کلامی، به جهان فیزیکی، ملموس و قابل درک با حواس پنجگانه اشاره دارد که در ساختار آن ماده، زمان، مکان و حرکت وجود دارد. در فلاسفه اسلامی (مانند حکمت متعالیه و مشاء)، این مرتبه پایینترین مرتبه از مراتب وجود (پس از عالم عقول و عالم مثال) به شمار میرود که به آن عالم ناسوت نیز میگویند. این جهان دارای ابعاد سهگانه (طول، عرض، عمق) است و قوانین فیزیکی بر آن حاکم است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «عـالَـمِ اَجْـسـام وَ مـادِّه» است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این نشانه دقیقاً ۱۴ حرف دارد و واژههای هممعنی دیگر مانند عالم ناسوت یا عالم طبیعت نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم فیزیکی و مادی از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
در متون فلسفی و عربی به این مرتبه از جهان، عالم الاجسام و الماده یا عالم الناسوت و طبیعت میگویند.
در قرآن
خود عبارت ترکیبی و فلسفی «عالم اجسام و ماده» به این شکل صریح در قرآن نیامده است. اما مفاهیم معادل آن به وفور یافت میشود؛ از جمله تعبیر «عالم الشَّهادَة» (جهان آشکار و محسوس) در مقابل عالم غیب، و یا واژه «المُلْک» (جهان مادی و پادشاهی دنیوی) در مقابل ملکوت. همچنین آیاتی که به آفرینش آسمانها، زمین و موجودات مادی اشاره دارند، توصیفکننده این عالم هستند.
جمعبندی و توضیح کامل عالم اجسام و ماده
عالم اجسام و ماده در دیدگاه فلاسفه و متکلمان، به کل جهان فیزیکی و مشهود اطلاق میشود که ما در آن زندگی میکنیم. این جهان بر پایه قوانین مادی، حرکت، ابعاد سهگانه و قید زمان و مکان استوار است. در فلسفه اسلامی، این مرتبه به عنوان نازلترین و پایینترین درجه از مراتب هستی شناخته میشود که پس از عوالم مجرد بالاتر یعنی عالم عقول و عالم مثال قرار گرفته است.
از این مرتبه در ادبیات عرفانی و فلسفی با نامهایی چون عالم ناسوت، عالم شهادت، عالم ملک و جهان مادی نیز یاد میشود. این جهان به دلیل داشتن محدودیتهای مادی، در نمادشناسی عرفانی گاه به عنوان «قفس» یا «زمین» توصیف میشود که روح مجرد انسان در آن محصور شده و باید برای سیر به سوی عوالم بالاتر تلاش کند.