یعنی چه
شهرتطلب به کسی گفته میشود که تمام تلاش، رفتار و تصمیمات خود را برای قرار گرفتن در کانون توجه دیگران تنظیم میکند. این افراد معمولاً از دیده شدن و شنیده شدن نامشان لذت میبرند و ممکن است برای کسب اعتبار، به رفتارهای نمایشی روی بیاورند.
مترادف
واژههایی که در متون ادبی و روانشناختی به جای شهرتطلب به کار میروند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «شُهرَت» (شُ-رَ) و «طَلَب» (طَ-لَب) تشکیل شده و با تکیه بر هجای دوم و پنجم تلفظ میشود.
در جدول
این واژه با ۷ حرف در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای تعاریف مرتبط با جاهطلبی و شهرتخواهی استفاده میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به میزان شدتِ این خصلت متفاوت است.
نماد چیست
طاووس به دلیل نمایش پرهای رنگین برای جلب توجه، نماد کلاسیکِ جلوهگری است. همچنین در تعابیر مدرن، آفتابپرست به عنوان نمادِ کسی که برای کسب تایید و دیده شدن، دائم رنگ عوض میکند و خود را با فضای پیرامون هماهنگ میسازد، شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شهرت طلب
شهرتطلبی حالتی است که در آن فرد، کسبِ نام و آوازه را به عنوان اولویت اصلی در تعاملات اجتماعی خود قرار میدهد. این خصلت ریشه در نیاز به تاییدِ بیرونی داشته و میتواند فرد را به رفتارهای نمایشی برای حفظِ دیده شدن سوق دهد. در حالی که بخشی از این میل ممکن است در محیطهای رقابتی طبیعی باشد، افراط در آن اغلب به عنوان نقطه ضعفی اخلاقی یا رفتاری نگریسته میشود.
از دیدگاه متون کلاسیک و اخلاقی، این صفت در تقابل با تواضع و گمنامی قرار میگیرد. شهرتطلبان معمولاً در جوامعِ وابسته به شبکههای اجتماعی، با استفاده از ابزارهای رسانهای تلاش میکنند تا همواره در یادها بمانند و از هر فرصتی برای بازنشرِ نامِ خود استفاده کنند.