یعنی چه
عبارت «بالغ امره» ترکیبی عربی به معنای رساننده و به فرجامرساننده کار و اراده است. این صفت نشان میدهد که خداوند به هر چه اراده کند میرسد، خواست او بر تمامی اسباب مادی حاکم است و هیچ مانعی نمیتواند جلو تحقق مشیتش را بگیرد.
تلفظ
این عبارت قرآنی در اصل به صورت «بالِغُ أَمْرِهِ» با ضمه غین و کسره راء و هاء تلفظ میشود که در حالت وقف، هاء آخر ساکن میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «رساننده فرمان خود در قرآن» یا «نافذالاراده الهی»، عبارت ۸ حرفی «بالغ امره» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت مظهر قدرت مطلقه الهی در به کرسی نشاندن اراده خویش ترجمه شده است.
به عربی
در زبان عربی این ترکیب اسم فاعل و مضافالیه است و به عنوان صفت توقیفی برای نفوذ شکستناپذیر اراده الهی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی این عبارت شامل کلماتی چون نافذالاراده، کامروا در خواست، تحققبخش اراده و کسی است که هیچچیز او را در رسیدن به هدفش ناتوان نمیسازد.
در قرآن
این عبارت تنها یک بار در قرآن و در آیه ۳ سوره طلاق آمده است: «وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ...». این فراز به مؤمنان یادآوری میکند که در اوج بنبستها با توکل بر خدا گشایش حاصل میشود، چرا که اراده خدا فوق تمام اسباب مادی است.
جمعبندی و توضیح کامل بالغ امره
عبارت قرآنی «بالغ امره» صفت و نمادی فاخر از قدرت شکستناپذیر الهی و تحقق حتمی مشیت او در جهان است. این اصطلاح که از دو ریشه «بلغ» (رسیدن به نهایت مقصد) و «امر» (فرمان و اراده) شکل گرفته، به این معناست که خداوند در به سرانجام رساندن خواستههای خود عاجز نمیماند و هیچ نیرویی توان ایستادگی در برابر او را ندارد.
این عبارت در آیه سوم سوره مبارکه طلاق و در پیوند با مفهوم والای توکل نازل شده است؛ پیامی آرامشبخش برای انسانها که بدانند اگر کار خود را به خدا واگذار کنند، او که برآورنده تمام امور است کفایتشان میکند. این ترکیب فراتر از یک معنای لغوی، به یک نماد فرهنگی و اعتقادی در میان مسلمانان تبدیل شده است.
در تاریخ و فرهنگ اسلامی، «بالغ امره» مایه امید در اوج ناامیدیها و بنبستهای زندگی به شمار میرفته است؛ چندان که نقل کردهاند این عبارت به نشانه پناهندگی به قدرت بیزوال الهی و توکل مطلق، بر نگین انگشتر ائمه اطهار از جمله امام حسین (ع) و امام باقر (ع) حک شده بود.