یعنی چه
از دین برگشتن به معنای دست کشیدن از باورها، اعتقادات و اصول دینی سابق و خروج از یک آیین (بهویژه اسلام) است. این واژه از ترکیب «دین» (با ریشه اوستایی/پهلوی به معنی وجدان یا بصیرت درونی) و «برگشتن» (به معنی تغییر جهت دادن) ساخته شده است که در متون مذهبی و قرآن کریم نیز با تعابیر مختلف به آن اشاره شده است.
مترادف
واژههایی مانند ارتداد و الحاد از نزدیکترین مترادفهای این اصطلاح در متون فقهی و فلسفی هستند.
تلفظ
این عبارت فعلی به صورت «اَز دِین بَرگَشتَن» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف مشخص میشود و خودِ عبارت ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از واژه Apostasy یا فعل To apostatize استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عربی و متون فقهی، این مفهوم عمدتاً با واژههای ارتداد و ردّه شناخته میشود.
نماد چیست
برای این مفهوم انتزاعی نماد گرافیکی یا تصویرسازی رسمی و یکسانی وجود ندارد؛ اما در ادبیات مذهبی و سنتی گاهی با مفاهیمی چون «ظلمت پس از نور» یا «گمراهی در بیابان» تصویر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل از دین برگشتن
اصطلاح «از دین برگشتن» یک ترکیب فعلی در زبان فارسی است که قدمت ریشههای واژگانی آن به زبانهای باستانی ایران بازمیگردد. این عبارت در اصطلاح به معنای رویگردانی شخص از آیین و باورهای مذهبی پیشین خود است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این پدیده با واژه «ارتداد» شناخته میشود و آیات متعددی نظیر آیه ۲۱۷ سوره بقره به بررسی ابعاد و پیامدهای آن پرداختهاند.
از نظر لغوی، معادلهای دقیقی چون الحاد، کفر و دگرگیشی برای آن وجود دارد و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و عربی نیز با تعابیر خاص فقهی و حقوقی نظیر Apostasy و الرِّدَّة از آن یاد میشود. این مفهوم فاقد یک نماد بیرونی مشخص است و بیشتر در قالب استعارههایی مانند تاریکی و گمراهی توصیف میگردد.