یعنی چه
العاجله در زبان عربی اسم مؤنث و به معنی شتابکننده و زودگذر است. هنگامی که با الف و لام (العاجلة) به کار میرود، صفت برای موصوفِ حذفشدهای مانند «الحیاة» (زندگی) است و کنایه از جهان مادی و نقد در برابر آخرت دارد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی با فتحة همزه و سکون لام در الف و لام تعریف، و سپس با مدّ الف، کسرهٔ جیم و فتحة لام تلفظ میشود که تاء تأنیث در انتهای آن در حالت وقف به صورت «ه» ساکن خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «العاجله» به عنوان پاسخ ۷ حرفی برای راهنماهای «دنیا»، «جهان ناپایدار» یا «زندگی زودگذر» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی این واژه قرآنی و فلسفی، مفاهیمی که به گذرا بودن و مادی بودن این جهان اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون گیتی، جهان مادی، زندگی فانی و زودگذر است که در برابر جهان باقی و آخرت قرار میگیرد.
در قرآن
این کلمه دقیقاً ۳ بار در قرآن کریم (آیه ۱۸ سوره اسراء، آیه ۲۰ سوره قیامت و آیه ۲۷ سوره انسان) در تقابل مستقیم با واژه «الآخرة» آمده است و به نکوهش دلبستگی انسانها به امور فانی و مادی اشاره دارد.
نماد چیست
اگرچه این واژه نماد جانوری یا فیزیکی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی و الهیات نماد دلبستگیهای مادی، غفلت از ابدیت و بیاعتباری زندگی دنیا به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل العاجله
واژه «العاجله» از ریشه ثلاثی مجرد (عجل) به معنی شتاب گرفتن برمیآید و در اصطلاح به معنای امر نقد، شتابان و زندگی زودگذر مادی است. این کلمه در ادبیات دینی و قرآنی همواره در تضاد با «الآخره» یا «الآجله» قرار میگیرد تا ماهیت ناپایدار و فانی جهان کنونی را در برابر جهان جاودان یادآوری کند.
بررسی سه موضع کاربرد این واژه در قرآن کریم نشان میدهد که انسانها به طور طبیعی تمایل به امور نقد و نعمات دستیافتنی و سریع دنیا دارند و گاه به همین سبب از فرجام کار خود غافل میشوند. این واژه در واقع هشداری معرفتشناختی درباره ارزشگذاری میان امر فانی و امر باقی است.