یعنی چه
این عبارت یک واژه یا اصطلاح واقعی در زبان فارسی نیست؛ بلکه یک تعریف اصطلاحی و راهنمایی خلاقانه توسط طراحان جدول کلمات متقاطع است. در ادبیات جدول، وقتی میگویند چیزی «زدنی» است، یعنی با فعل «زدن» به کار میرود. از آنجا که آدمهای پرچانه مدام در حال صحبت هستند، منظور از این عبارت، چیزی است که آنها زیاد میزنند که همان «حرف» یا «سخن» است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «زَدَنی کِنایه از چیزی که زده میشود» و «پُرچانه» به معنای گزافهگو است که در مجموع به صورت «زَدَنیِ پُرچانه ها» خوانده میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این عبارت ۱۲ حرفی به عنوان کلید و راهنما برای رسیدن به واژه «حرف» (به قرینه حرف زدن) یا در مواردی «چک» (به معنی صدمه زدن به چانه) استفاده میشود. با توجه به ساختار رایج جدولها، پاسخ دقیق و نهایی آن «حرف» است.
به انگلیسی
برای مفهوم پاسخ جدول (حرف) واژههای Talk و Word مناسب هستند و برای بخش دوم عبارت (پرچانهها) کلماتی مانند Loquacity یا Talkativeness به کار میروند.
به فارسی
مترادفهای واژه اصلی و مد نظر این عبارت شامل سخن، کلام، گفتار و نطق است. متضاد آن واژههای سکوت و خاموشی هستند. همچنین همخانوادههای واژه اصلی (حرف) شامل حروف، تحریف و انحراف میشود. ریشه کلمه حرف عربی و ریشه پرچانه فارسی است.
در قرآن
خود ترکیب «زدنی پرچانهها» در قرآن وجود ندارد. اما واژه «حرف» به معنی سخن یا در حاشیه و لبه بودن در آیات قرآن به کار رفته است؛ مانند آیه ۱۱ سوره حج: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ» که در اینجا حرف به معنی کناره و لبه (سستبنیان بودن در دین) است.
نماد چیست
از آنجا که این عبارت یک ترکیب ساختگی و ذهنی توسط طراحان جدول است، نماد مادی، اسطورهای یا فرهنگی خاصی در ادبیات فارسی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل زدنی پرچانه ها
عبارت «زدنی پرچانه ها» یک واژه اصیل، کلمه لغتنامهای یا اصطلاح رایج در زبان عامه و ادبیات فارسی نیست. این ترکیب کاملاً ساختگی بوده و منحصراً توسط طراحان جدول کلمات متقاطع خلق شده است تا ذهن حلکننده جدول را به چالش بکشند. طراحان با به کار بردن واژه «زدنی»، ذهن را به سمت افعالی میبرند که با زدن ترکیب میشوند.
با توجه به بخش دوم عبارت یعنی «پرچانهها»، مشخص میشود که منظور اصلی طراحان، چیزی است که افراد پرحرف و گزافهگو دائم آن را تکرار میکنند یا به اصطلاح میزنند. بنابراین، پاسخ قطعی و نهایی این معما کلمه «حرف» (از ترکیب حرف زدن) است، هرچند گاهی کنایه از «چک» (زدن به چانه) نیز برداشت میشود.
در نهایت، بررسی این عبارت نشان میدهد که چگونه زبان فارسی و ترکیبات کنایی آن در سرگرمیهای ذهنی مثل جدول، فرم و کاربردهای جدیدی پیدا میکنند که شاید در لغتنامههای رسمی معنای مستقلی نداشته باشند اما برای اهل ذوق کاملاً مفهوم هستند.