یعنی چه
مخالب جمع مکسر واژه «مخلب» است و به چنگالها، ناخنهای بلند و تیز پرندگان شکاری مانند عقاب و شاهین یا پستانداران درنده مانند شیر و ببر اشاره دارد. در متون قدیمی گاهی به معنای داسهای بدون دندانه نیز به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَخالِب (ma-khā-leb) است که مفرَد آن مِخلَب (mekh-lab) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه مخالب به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «چنگالهای پرندگان شکاری» یا «ناخنهای تیز درندگان» کاربرد دارد و کلمهای ۵ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مخالب پرندگان شکاری از واژه Talons و برای پنجه و چنگال دیگر حیوانات درنده از واژه Claws استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عربی، کلماتی مانند چنگالها، پنجهها و ناخنها هستند. همچنین در متون کهن واژه «براثن» نیز به عنوان مترادف آن ذکر شده است.
نماد چیست
مخالب در ادبیات حماسی، نماد قدرت مهارناپذیر، اقتدار، درندگی، توانایی شکارگری و سلطه بر طعمه است و معمولاً برای توصیف ابهت حیوانات شکاری به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مخالب
واژه مخالب یک اسم جمع مکسر عربی از ریشه «خَلْب» است که وارد زبان فارسی شده و به طور دقیق به چنگالهای تیز و برنده پرندگان شکاری و حیوانات گوشتخوار اشاره دارد. این واژه در لغتنامههای شاخصی چون دهخدا و عمید به ناخنهای درندگان معنی شده و ریشه آن با مفهوم مجروح کردن و پاره کردن پیوند خورده است.
اگرچه خود کلمه مخالب در متن قرآن کریم نیامده است، اما در احادیث فقهی مشهوری نظیر نهی از خوردن گوشت پرندگان چنگالدار (کل ذی مخلب من الطیر) کاربرد فراوان دارد. در متن قرآن برای اشاره به این مفهوم از واژه «ظُفُر» استفاده شده است. مخالب در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه همواره استعارهای از قدرت هجوم، اقتدار و مظهر ابزار شکارگری موجودات نیرومند طبیعت بوده است.