یعنی چه
ابوالزوجه ترکیبی عربی است که در زبان فارسی به معنای پدرزن یا پدرخانم استفاده میشود. این واژه برای اشاره به مردی به کار میرود که دخترش همسر شخص دیگری شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَبُلزوجه» یا «اَبُالْزَوْجَه» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «ابوالزوجه» به عنوان پاسخ ۹ حرفی برای راهنمای «پدرزن» یا «پدرخانم» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به پدر همسر (چه پدرزن و چه پدرشوهر) از اصطلاح عام Father-in-law استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح معمولاً از واژه «حَم» یا «حَمُو» برای اشاره به پدرِ همسر استفاده میشود، هرچند ترکیب «أبو الزوجة» نیز کاملاً دقیق و مفهوم است.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این کلمه، «پدرزن» و «پدرخانم» هستند. همچنین در زبان فارسی کلاسیک و کهن از واژههای «خُسُر» یا «خسور» نیز برای این مفهوم استفاده میشده است.
در قرآن
ترکیب «ابوالزوجه» یا حتی خودِ لفظ «زوجه» در متن قرآن وجود ندارد؛ چرا که قرآن برای همسر (چه زن و چه مرد) از واژه «زَوج» استفاده میکند. با این حال، قرآن برای اشاره به خویشاوندان سببی و فامیل همسر از واژه کلی «صِهْر» در آیه ۵۴ سوره فرقان بهره برده است.
جمعبندی و توضیح کامل ابوالزوجه
واژه «ابوالزوجه» یک ترکیب عربی مستعمل در زبان و ادبیات فارسی است که از دو بخش «أب» (به معنی پدر) و «زوجه» (به معنی همسرِ مؤنث) تشکیل شده است. این واژه در اصطلاح به معنای پدرزن یا پدرخانم است؛ یعنی مردی که دختر خود را به عقد و همسری مرد دیگری درآورده است. متضاد این کلمه در زبان عربی «ابوالزوج» به معنای پدرشوهر است.
این کلمه اگرچه ریشه عربی دارد، اما عیناً در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ چرا که در ادبیات قرآنی برای اشاره به همسر (فارغ از جنسیت) از واژه «زوج» استفاده میشود و برای خویشاوندان سببی مانند پدرزن، اصطلاح کلی «صِهْر» به کار رفته است. در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی و نسبتاً کلاسیک برای راهنمای «پدرزن» شناخته میشود.