یعنی چه
واژه الخضم به پدیدههایی گسترده، عمیق و بیکران اشاره دارد که انسان را در خود غرق میکنند؛ مانند اقیانوس یا جریان شدید و پرآشوب حوادث زندگی.
تلفظ
این کلمه به صورت اِل-خِ-ضَمّ تلفظ میشود که در زبان عربی اسم است و ریشه در پُری و گستردگی دارد.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلماتی مانند دریای بزرگ، اقیانوس یا موج جمعیت، کلمه پنج حرفی الخضم یک پاسخ دقیق دانشنامهای است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، معادلهای انگلیسی آن به وسعت دریا یا قرار گرفتن در قلب حوادث اشاره دارند.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و مترادفهای نزدیک آن در زبان مبدأ، نشاندهنده عمق، عظمت و شلوغی هستند.
به فارسی
در ترجمه روان به زبان فارسی، بر اساس ساختار جمله میتوان از واژههایی چون اقیانوس، غرقاب، یا اصطلاحاتی مانند «در گیرودار» و «در میانِ» کارزار استفاده کرد.
نماد چیست
این واژه به عنوان نمادی از بیکرانگی اقیانوس و همچنین استعارهای از غرق شدن انسان در انبوهی از اتفاقات، مشکلات یا جریانات بزرگ جامعه به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل الخضم
کلمهٔ «الخِضَمّ» واژهای با ریشهٔ عربی (از ماده خ-ض-م) است که به ادبیات و زبان فارسی راه یافته است. این واژه در اصلِ لغت به معنای دریای پهناور، اقیانوس پرآب و یا جمعیت بسیار انبوه و خروشان است. ریشهٔ فعلی آن به معنای جویدن با تمام دهان یا ولع در بلعیدن است که استعارهای از پُری، بیکرانگی و عظمت را در خود دارد.
در ادبیات امروز و کاربردهای معاصر، الخضم بیشتر به صورت استعارهای و در ترکیباتی مانند «در خضم حوادث» یا «خضم جامعه و زندگی» به کار میرود که معنایِ گیرودار، گرماگرم، دلِ رویدادها و چالشهای بزرگِ یک جریان را متبادر میسازد. پدیدههایی که به دلیل وسعت خود، انسان را تحت تأثیر قرار داده و محو میکنند.
باید توجه داشت که این کلمه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است و نباید آن را با واژههای مشابهی چون «یخصمون» که از ریشه خصومت و جدال است، اشتباه گرفت؛ هرچند فعل این ریشه در کلام فصیح امیرالمؤمنین (ع) در نهجالبلاغه برای توصیف بلعیدن مال خدا با ولع، به کار رفته است.