یعنی چه
واژه «تشمسوا» فعلی عربی از ریشه «شمس» است که به معنای در آفتاب نشستن، حمام آفتاب گرفتن یا قرار دادن خود در معرض تابش و گرمای خورشید است. این واژه از نظر صرفی صیغه جمع است و به عمل بهرهمندی از نور و گرمای آفتاب اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت «تَشَمَّسُوا» (با فتح تاء، فتح شین، تشدید و فتح میم) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه خود «تشمسوا» با ۶ حرف است و در بخش راهنما معمولاً با عنوان «آفتاب گرفتند» یا «در آفتاب نشستند» از آن یاد میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی دقیقترین معادل برای این مفهوم، افعال مربوط به حمام آفتاب و جذب انرژی خورشید هستند.
به عربی
این کلمه خود ریشه و ساختار عربی فصیح دارد و در این زبان به معنای قرارگیری ارادی در برابر تابش خورشید است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: آفتاب گرفتن، حمام آفتاب، در آفتاب نشستن، و خود را در معرض نور خورشید قرار دادن.
در قرآن
خودِ واژه «تَشَمَّسُوا» در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ اما ریشه اصلی آن یعنی «شمس» (خورشید) بارها در آیات مختلف (مانند سوره شمس: وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا) برای اشاره به روشنایی، هدایت و نشانههای الهی آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل تشمسوا
واژه «تشمسوا» یک فعل صرفی عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ش م س» است که به باب تفعل رفته و به معنای «آفتاب گرفتن، در آفتاب نشستن و خود را در معرض نور و گرمای خورشید قرار دادن» است. این کلمه گرچه ساختاری کاملاً عربی دارد، اما در برخی متون لغوی و مسابقات جدول فارسی به عنوان یک واژه عاریهای با مفهوم حمام آفتاب استفاده میشود.
بررسیها نشان میدهد که این لفظ دقیقاً با همین صورت و صیغه در متن قرآن کریم وجود ندارد، هرچند واژه پایه آن یعنی «شمس» از کلمات کلیدی و پرتکرار قرآن به شمار میرود. در نمادشناسی نیز خورشید و تشمس با مفاهیمی چون گرما، انرژی، حیات و وضوح حقیقت گره خوردهاند.