یعنی چه
این کلمه فعل مضارع از ریشه «ر ب ص» است و به معنای منتظر ماندن، چشماندازی، درنگ کردن و مترصد بودن برای وقوع یک حادثه یا فرصت (چه مثبت و چه منفی) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت تَرَبُّصون (Tarabbosoon) یا در اصل عربی آن تَرَبَّصُونَ با فتح تاء و رعد و تشدید ب است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ به عنوان یک فعل ۶ حرفی قرآنی شناخته میشود که معادل انتظار کشیدن یا کمین کردن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از افعالی که بیانگر حالت انتظار یا کمین کردن هستند استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود واژهای عربی از باب تفعل (تَتَرَبَّصُونَ که تاء اول آن حذف شده) است و مترادفهای آن در عربی معیار افعالی نظیر تنتظرون هستند.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل مضارع مخاطب به زبان فارسی، «انتظار میکشید»، «منتظر میمانید» یا «درنگ و کمین میکنید» است.
در قرآن
این واژه در آیه ۵۲ سوره مبارکه توبه به کار رفته است؛ جایی که خداوند به پیامبر (ص) میفرماید به منافقان بگو: آیا برای ما جز یکی از دو نیکی (فتح یا شهادت) را انتظار میکشید؟ همچنین همخانوادههای آن مانند یتربصن در آیات مربوط به عده زنان کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل تربصون
واژه «تربصون» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ر ب ص» است که به فرهنگ لغات مذهبی، فقهی و ادبی فارسی راه یافته است. معنای اصلی این واژه بر انتظار کشیدن، درنگ کردن و مترصد بودن دلالت دارد. این انتظار معمولاً ساده و خنثی نیست، بلکه نوعی چشمداشت عمیق برای وقوع یک حادثه، خیر یا شر، و گاهی نظارت و کمین خصمانه را در خود پنهان دارد.
نمونه شاخص و قطعی کاربرد این کلمه در قرآن کریم و در سوره توبه است که در تقابل میان مومنان و منافقان، مفهوم انتظار برای مشخص شدن سرنوشت و پیروزی را به تصویر میکشد. همخانوادههای این واژه نظیر تربص و متربص نیز در متون حقوقی و فقهی اسلام کاربرد فراوانی دارند.