یعنی چه
شجاعت در لغت به معنای دلیری و نترسیدن است و در علم اخلاق، به حالت اعتدال قوه غضبیه گفته میشود که حد وسط میان ترس (جبن) و بیباکی بیجا (تهور) است؛ یعنی انسان در جایی که باید ایستادگی کند، نترسد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحه روی حرف شین و جیم به صورت شَجاعَت است.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای این واژه کلمات Courage و Bravery هستند.
به عربی
در زبان عربی از واژههای الشجاعة و البسالة برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی کلمه Cesaret (وامگرفته از عربی) و واژه اصیل Yiğitlik کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی و سره این واژه شامل دلیری، دلاوری، بیباکی و پهلوانی است.
در قرآن
عین کلمه «شجاعت» در قرآن نیامده است، اما مصادیق و مفاهیم آن مانند جهاد بدون ترس از ملامتگران (آیه ۵۴ مائده) و بیم نداشتن از کسی جز خدا (آیه ۳۹ احزاب) به طور گسترده ستایش شده است.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کلمه شجاعت
شجاعت یکی از فضایل اخلاقی بنیادین بشر است که به معنای توانایی مواجهه با ترس، خطر، رنج و ناامنی بدون از دست دادن قوت قلب است. در فرهنگ اسلامی و ایرانی، شجاعت صرفاً یک ویژگی جنگاوری نیست، بلکه به عنوان اعتدال در نیروی خشم و ایستادگی در برابر ظلم و هوای نفس نیز شناخته میشود که نماد سنتی و جهانی آن «شیر» است.
این واژه ریشه در زبان عربی دارد اما به طور کامل وارد ادبیات فارسی شده و مترادفهای قدرتمندی چون شهامت، رشادت و دلیری دارد. اگرچه خود لفظ شجاعت در قرآن به کار نرفته، اما آیات متعددی به ستایش مؤمنانی پرداختهاند که در راه حق استقامت میورزند و از هیچکس جز خداوند هراسی ندارند.