یعنی چه
مراهنه در لغت به معنی شرطبندی کردن با یکدیگر و گرو بستن است. در اصطلاح فقهی و حقوقی، به قراردادی گفته میشود که در آن دو یا چند طرف متعهد میشوند هرکدام که بازنده شد، مال یا وجهی را به طرف برنده بپردازد. این واژه از ریشه عربی «رهن» به معنای حبس یا گروگان گرفتن گرفته شده و بر وزن مفاعله است که دلالت بر مشارکت دوطرفه دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُراهَنِه (m-o-r-ā-h-a-n-e) است که در زبان فارسی به عنوان یک مصدر یا اسم مصدر فقهی و حقوقی به کار میرود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، برای راهنماهایی همچون «شرطبندی»، «گرو بستن دوطرفه» یا «مسابقه با جایزه مالی»، کلمه ۶ حرفی «مراهنه» به عنوان پاسخ دقیق پذیرفته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای Betting و Wagering برای مفهوم شرطبندی روی مسابقات و از Gambling برای قمار و ریسکهای مالی استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای مفهوم مراهنه و شرطبندی از واژه ترکی Bahis و برای فعل آن از عبارت Bahse girme استفاده مینمایند.
به فارسی
نزدیکترین معادلهای روان فارسی برای این واژه عربی، کلماتی مانند «شرطبندی»، «گروبندی» و در متون کهنتر «گروبستن» هستند که مفهوم تعهد مالی دوطرفه بر سر یک واقعه نامشخص را میرسانند.
نماد چیست
در نگاه عرفی و نمادین، مراهنه به عنوان مرادف شرطبندی با نشانههایی چون تاس، ژتون، برگههای پیشبینی و مسابقات سوارکاری شناخته میشود که همگی جلوهای از ریسک، برد و باخت و تعهدات مشروط مالی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مراهنه
واژه «مراهنه» یک اصطلاح حقوقی و فقهی با ریشه عربی (از ماده رهن) است که در زبان فارسی به معنای شرطبندی، گروبندی و متعهد شدن طرفین مسابقه به پرداخت مال از سوی بازنده به برنده قلمداد میشود. این کلمه با وجود ساختار ششحرفی خود، کاربرد دقیقی در متون حقوق اسلامی دارد.
از نظر شرعی و فقهی، مراهنه به طور عمومی مصداق قمار تلقی شده و ممنوع است؛ با این حال، بر اساس احادیث معتبر، سه مورد مسابقه اسبدوانی (سبق)، شتردوانی (اشتر) و تیراندازی (رمایه) از این قاعده مستثنی شدهاند و مراهنه در آنها جایز دانسته شده است.
در مجموع، این واژه گرچه در گفتوگوهای روزمره عمومی کمتر به چشم میخورد، اما در متون تخصصی فقهی، دادخواستهای حقوقی و همچنین به عنوان یک واژه چالشی و ششحرفی در جدول کلمات متقاطع کاربرد فراوانی دارد.