یعنی چه
الفبای ویتنامی که در زبان محلی به آن «چُو کووکنگو» (Chữ Quốc ngữ) میگویند، سیستم نوشتاری رسمی کشور ویتنام است. این خط یک الفبای لاتین اصلاحشده است که با افزودن علامتهای متمایزکننده (دیاکریتیکها) برای نشان دادن تنهای صدایی و آواهای خاص زبان ویتنامی طراحی شده و دارای ۲۹ حرف است.
تلفظ
تلفظ این عبارت در زبان فارسی به صورت «اَلْفِبایِ وِیِتْنامی» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به این عبارت دقیقاً خود کلمه «الفبای ویتنامی» با تعداد ۱۳ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان نام محلی آن یعنی «چو کووک نگو» نیز اشاره شود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی اصلی برای این مفهوم شامل Vietnamese alphabet و اصطلاح تخصصی Chữ Quốc ngữ است.
به فارسی
در زبان فارسی اصطلاحاتی مانند «خط رسمی ویتنام»، «خط زبان ملی ویتنام» و «الفبای لاتین ویتنامی» به عنوان برگردان و معادلهای مفهومی آن استفاده میشوند.
نماد چیست
این الفبا نماد مدرنسازی زبان ویتنام، گذار از خطوط پیچیده قدیمی چینی (هان تو و چو نوم) به آموزش همگانی، و همچنین هویت ملی مدرن این کشور است. از نظر بصری، حروف منحصربهفردی مانند «Đ» نماد این خط به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل الفبای ویتنامی
الفبای ویتنامی یا «چُو کووکنگو» سیستم نوشتاری رسمی و مدرن کشور ویتنام است که بر پایه الفبای لاتین توسعه یافته است. این خط در قرن هفدهم میلادی توسط مبلغان مذهبی پرتغالی و فرانسوی (بهویژه الکساندر د رودس) برای تسهیل نگارش زبان بومی ویتنام ابداع شد و جایگزین سیستمهای نگارشی قدیمیتر مبتنی بر کاراکترهای چینی (مانند چو نوم) گردید.
این سامانه نگارشی دارای ۲۹ حرف است و به دلیل استفاده گسترده از علامتهای آوایی (دیاکریتیکها) برای نمایش دقیق تنها و لحنهای خاص زبان ویتنامی شناخته میشود. امروزه این خط به عنوان نماد بارز آموزش همگانی و هویت ملی مدرن مردم ویتنام در سراسر جهان شناخته میشود.