یعنی چه
واژه سراعا به معنای حرکت کردن با سرعت بالا، فوریت و ناگهانی بودن است. این کلمه حالت قیدی دارد و وضعیت شتابزدگی شدید را در انجام یک کار یا حرکت نشان میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه قرآنی و عربی به صورت سِراعاً (با کسره سین و فتح عین به همراه تنوین نصب) است، هرچند در متون فارسی گاهی بدون تنوین نیز نگاشته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'شتابان'، 'بهسرعت' یا 'عجولانه' کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم سرعت بالا و عجله در حرکت را برسانند معادل این کلمه هستند.
به عربی
خود این واژه اصالتاً عربی و جمع مکسر 'سریع' است که در عربی معیار با کلماتی چون مسرعین یا بسرعة مترادف است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی کلماتی مانند شتابان، چابک و دواندوان است که مفهوم حرکت بیدرنگ را میرسانند.
در قرآن
این کلمه دقیقاً ۲ بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ آیه ۴۴ سوره ق (يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعاً) و آیه ۴۳ سوره معارج (يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعاً) که هر دو به سرعت و فوریت برخاستن انسانها در روز رستاخیز اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل سراعا
واژه سراعا (سِرَاعاً) یک قید حالت وامگرفته از زبان عربی و برخاسته از ریشه (س - ر - ع) است. این واژه در اصل جمع مکسر کلمه سریع به شمار میرود که با گرفتن تنوین، نقش قیدی به خود گرفته و به معنای شتابان، دواندوان و بهسرعت است. در فارسی امروز این کلمه کاربرد عامیانه و روزمره ندارد و بیشتر در سبک ادبی، دینی و متون قرآنی دیده میشود.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، سراعا نمادی از فوریت، ناگهانی بودن و سرعت مطلق در وقوع قیامت است. این واژه دو بار در قرآن برای توصیف لحظه رستاخیز به کار رفته تا نشان دهد انسانها پس از دمیده شدن در صور، بدون هیچ درنگ و تاخیری، شتابان و دواندوان از قبرها خارج میشوند تا در پیشگاه الهی حاضر شوند.