یعنی چه
این واژه صفتی برای توصیف کارها، شرایط یا مصایبی است که به شدت خستهکننده و فرساینده هستند و تحمل آنها خارج از قدرت و توانایی معمولی انسان است.
مترادف
واژههایی که شدت سختی، رنجآور بودن و فشار سنگین یک موقعیت را میرسانند.
متضاد
کلماتی که بر راحتی، خفت و بیرنج بودن امور دلالت دارند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [tāqat-farsā] است که از دو بخش طاقت و فرسا تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به کنایه از کار بسیار سخت یا آنچه توان را میگیرد، عبارت «طاقت فرسا» با ۸ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این صفت در زبان انگلیسی، بسته به شدت و سیاق متن از این واژگان استفاده میشود.
به فارسی
برگردان خالصتر این ترکیب ترکیبی صفتهایی مانند توانسوز و تابزدا است که مفهوم فرسودن توانایی فرد را به خوبی آشکار میسازد.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، این صفت مابازای مادی مشخصی ندارد اما به عنوان یک نماد انتزاعی برای توصیف آزمونهای بزرگ زندگی، فقر، کارهای بدنی سنگین و شرایط روحی کمرشکن به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل طاقت فرسا
واژه «طاقتفرسا» یک صفت مرکب امتزاجی در زبان فارسی است که از دو بخش تشکیل شده است؛ بخش نخست آن «طاقت» ریشهای عربی دارد و به معنای توان و قدرت تحمل است، و بخش دوم آن «فرسا» از مصدر فارسی فرسودن به معنی کاستن، فرسودهکردن و از بین بردن گرفته شده است. در نتیجه، ترکیب این دو کلمه به معنای چیزی است که توان و نیروی انسان را به تدریج تحلیل میبرد و او را از پای درمیآورد.
گرچه خود این ترکیبِ فارسی در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه بخش اول آن یعنی طاقت در آیاتی نظیر آیه ۲۸۶ سوره بقره به چشم میخورد؛ جایی که بندگان از خداوند میخواهند تکالیف و مجازاتهایی را که در توانشان نیست و برایشان طاقتفرساست، بر آنان بار نکند. این کلمه در ادبیات فارسی برای توصیف مسیرهای سخت، کارهای بدنی سنگین، یا داغ و رنجهای طولانی روزگار کاربرد فراوانی دارد.