یعنی چه
عقدکنون به گردهمایی و مجلسی گفته میشود که در آن با حضور عاقد و شهود، صیغهٔ نکاح خوانده شده و پیمان ازدواج میان عروس و داماد منعقد میگردد. این آیین به معنای آغاز رسمی تعهد قانونی و شرعی دو نفر نسبت به یکدیگر است.
تلفظ
این واژه به صورت «عَقْدْکَنون» تلفظ میشود که در آن «عقد» با تشدید حرف قاف و «کنون» با تأکید بر کشیدگی مصوت «و» در انتها ادا میشود.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع به دلیل طول ۷ حرفی و ساختارِ ترکیبی، اغلب به عنوان معادل برای آیینهای پیوند ازدواج استفاده میشود.
به انگلیسی
در انگلیسی به این مراسم wedding ceremony گفته میشود که تأکید آن بر جشن ازدواج است، اما عبارت marriage contract دقیقتر به جنبهٔ حقوقی و بستنِ عقد اشاره دارد.
به عربی
معادل دقیق و رسمی آن در زبان عربی «عقد القِران» است که به معنای بستنِ پیمان نکاح میباشد.
در قرآن
ترکیب «عقدکنون» در قرآن نیامده است، اما واژهٔ «عقود» در آیه اول سوره مائده («أَوْفُوا بِالْعُقُودِ») و عبارت «عُقْدَةُ النِّكَاحِ» در آیه ۲۳۵ سوره بقره، به مفهوم پیمان و پیوند زناشویی اشاره دارند.
نماد چیست
عقدکنون در فرهنگ ایرانی نمادی از بلوغ رابطه و تبدیل آن به یک پیمان حقوقی و اخلاقی در حضور جامعه و خانواده است که با سفره عقد و نمادهای آن همراه میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عقدکنون
واژهٔ «عقدکنون» (که گاه به شکل «عقدکنان» نیز شنیده میشود) یک ترکیب فارسی-عربی است که بر مراسمِ جاری شدن صیغهٔ ازدواج دلالت دارد. این عبارت بیش از آنکه یک اصطلاح حقوقی خشک باشد، یادآور آیینهای فرهنگی و اجتماعی برای رسمیت بخشیدن به پیوند دو فرد است.
این آیین که نقطهٔ عطف در آغاز زندگی زناشویی محسوب میشود، در فرهنگ ایرانی با آدابورسوم خاصی نظیر سفره عقد و خواندن خطبه همراه است. اگرچه در متون کهن به این شکل ترکیبی کمتر دیده میشود، اما در محاوره و ادبیات توصیفی معاصر به خوبی جایگاه خود را به عنوانِ توصیفگرِ لحظهٔ بستنِ پیمان ازدواج پیدا کرده است.