یعنی چه
عبارت «مربوط به عهد عتیق» به عنوان یک صفت یا ترکیب توصیفی، به هر موضوع، متن، دوره تاریخی یا شخصیتی اشاره دارد که با بخش اول کتاب مقدس (شامل تورات، کتب انبیاء و مکتوبات بنیاسرائیل) یا دوران پیش از ظهور حضرت عیسی (ع) مرتبط باشد. در معنای عام و ثانویه، این اصطلاح گاهی برای اشاره به پدیدههای بسیار کهنه، باستانی و قدیمی نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «مَربوط به عَهدِ عَتِیق» است که از واژه عربی عهد (به معنی پیمان) و عتیق (به معنی کهن و باستانی) تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات کلیدی و طراحان جدول، برای این نشانه معمولاً واژگانی چون «عتیق»، «توراتی»، «اسراییلی» یا «کهن» مد نظر قرار میگیرد؛ هرچند خود عبارت نیز دقیقاً ۱۴ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای ساختن صفت یا توصیف این مفهوم از ترکیب متعلق به عهد قدیم استفاده میشود. همچنین در زبان عربی به آن «مُتَعَلِّق بالعهد القدیم» و در ترکی استانبولی «Eski Ahit'e ait» میگویند.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق یا واژههای جایگزینی که این معنا را میرسانند شامل «توراتی»، «عتیق»، «عهدِ عتیقی»، «اسراییلی» و در متون عمومیتر «کهن و باستانی» هستند.
در قرآن
خود عبارت ترکیبی «عهد عتیق» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است. قرآن برای اشاره به کتاب و شریعت این دوره از واژه «التوراة» (تورات) استفاده کرده که ۱۸ بار تکرار شده است. همچنین مفاهیمی چون «الزُّبُر» و «صُحُف موسی» به بخشهایی از این متون اشاره دارند. واژه «عهد» نیز در قرآن به معنای پیمان الهی با بنیاسرائیل آمده است.
نماد چیست
در نمادشناسی دینی و تاریخی، امور مربوط به عهد عتیق با نشانههایی چون لوحهای سنگی ده فرمان حضرت موسی (ع)، شمعدان هفتشاخه (منوراه)، تابوت عهد (صندوق مقدس) و ستاره داوود شناخته میشوند. از نظر الهیاتی نیز نماد دوران قانون و شریعت در برابر عهد جدید است.
جمعبندی و توضیح کامل مربوط به عهد عتیق
اصطلاح «مربوط به عهد عتیق» یک ترکیب توصیفی مذهبی و تاریخی است که به طور مستقیم به اولین و بزرگترین بخش کتاب مقدس مسیحیان و یهودیان اشاره دارد. این بخش که پیش از ولادت حضرت عیسی (ع) نگاشته شده، دربرگیرنده تورات و کتب انبیاء گذشته است. در ریشهشناسی، عهد به معنای پیمان و عتیق به معنای باستانی است که در مجموع مفهوم «پیمان کهن» خداوند با انسان (بهویژه بنیاسرائیل) را بازگو میکند.
اگرچه این ترکیب اسمیِ خاص در قرآن مجید عیناً به کار نرفته، اما محتوای آن تحت عناوینی چون تورات و صحف مورد تایید و اشاره قرار گرفته است. علاوه بر کاربرد تخصصی در علوم الهیات و تاریخ ادیان، این عبارت در ادبیات عامه و اصطلاحات روزمره نیز گاهی مجازاً برای توصیف هر چیز بسیار قدیمی، سنتی، یا دورهای سپریشده استفاده میشود.