یعنی چه
ترکیب قیدی «بدین سان» در نثر ادبی و رسمی برای توضیح چگونگی انجام، وقوع یا کیفیت یک پدیده به کار میرود و بیانگر حالت و شیوهٔ خاصی از یک امر است. این واژه کاملاً کلاسیک و معمولی است و در متون فخیم فارسی کاربرد فراوان دارد.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورت مصوت کوتاه فتحه روی حرف ب، کسره روی د، سکون ن، سین و الف و نون ساکن (بدینسان) است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بدین سان»، واژههایی مانند چنین، اینچنین، بدینگونه و اینگونه کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم «بدین سان» یا «به این ترتیب و شکل» از قیودی همچون Thus و عبارتهای قیدی مانند In this way استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ساختارهای متعددی برای بیان مفهوم اینگونه و بدینسان وجود دارد که رایجترین آنها هکذا و کذلک است.
به فارسی
واژههای هممعنی و برگردانهای خالص فارسی این عبارت شامل بدینگونه، اینطور، بدینطریق و بدیننحو است. ساخت واژی آن از ترکیب «به + این» (بدین) و واژه کهن فارسی «سان» به معنی صورت، شکل و طرز تشکیل شده است که ریشه در پارسی باستان و پهلوی دارد.
نماد چیست
این عبارت به عنوان یک قید روش و حالت، نماد تصویری یا اسطورهای خاصی در فرهنگها ندارد؛ اما در سبکشناسی متون ادبی فارسی، نماد بار معنایی فخیم، زبان کلاسیک و تأکید بر نظم و نتیجهگیری منطقی در کلام است.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه بدین سان
عبارت «بدین سان» یکی از ترکیبهای قیدی اصیل و فخیم زبان فارسی است که از ادغام حرف اضافه و صفت اشاره (به + این = بدین) به همراه واژه کهن «سان» به معنای شکل، طرز و هیئت پدید آمده است. این عبارت کاملاً ریشه در زبانهای ایرانی میانه و باستان دارد و هیچگونه ریشه عربی در ساختار آن دیده نمیشود؛ هرچند در ترجمههای فارسی قرآن کریم، بارها به عنوان معادل دقیق واژههای قرآنی نظیر «كَذَٰلِكَ» به کار رفته است.
این واژه در متون نظم و نثر پارسی برای تبیین کیفیت، چگونگی وقوع یک رویداد و هدایت مخاطب به سمت یک نتیجهگیری منطقی استفاده میشود. به کارگیری آن به کلام بار ادبی و رسمی میبخشد و مترادفهای نزدیکی چون بدینگونه، بدینطریق و اینچنین دارد که همگی یک مفهوم واحد یعنی «به این صورت» را بازگو میکنند.