یعنی چه
این عبارت عنوان یک کتاب پژوهشی و تحلیلی سه جلدی به زبان عربی اثر علامه سید مرتضی عسکری است. معنای تحتاللفظی آن «قرآن کریم و روایتهای دو مدرسه (مکتب فکری)» است که به بررسی، نقد و مقایسه روایات مربوط به قرآن در دو مکتب بزرگ اسلام (مکتب اهلبیت یا شیعه، و مکتب خلفا یا اهلسنت) میپردازد. این اثر با هدف اثبات اصالت متن قرآن و عدم تحریف آن نگاشته شده است. از آنجا که این واژه یک عبارت معمولی یا کلاسیک و عنوان یک کتاب خاص است، نمونه کاربرد روزمره دیجیتال ندارد.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورت فصیح عربی «اَلْقُرْآنُ الْکَرِیمُ وَ رِوَایَاتُ الْمَدْرَسَتَیْنِ» است.
به انگلیسی
ترجمه دقیق و استاندارد این عنوان به زبان انگلیسی است که مفهوم دو مکتب فکری (Sunni and Shia) را رسانده و به صورت تجاری یا دانشگاهی برای معرفی کتاب به کار میرود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و عنوان اصلی کتاب به شمار میرود که بدون تغییر در زبان فارسی نیز استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و ترجمه روان این عنوان به زبان فارسی «قرآن کریم و روایتهای دو مکتب» یا «بررسی روایات فریقین درباره قرآن» است.
در قرآن
این عبارت به صورت یکجا و ترکیبی در قرآن کریم نیامده است و اصطلاح قرآنی یا آیه نیست؛ اما واژههای مفرد آن مانند «القرآن» و «الکریم» به صورت جداگانه در آیاتی مثل آیه ۷۷ سوره واقعه («إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ») به کار رفتهاند.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات و علوم اسلامی نماد و مظهر «مطالعات تطبیقی حدیث»، «حرکت در مسیر تقریب مذاهب» و «دفاع مستدل و علمی از اصالت و عدم تحریف قرآن» شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل القران الکریم و روایات المدرستین
عبارت «القرآن الکریم و روایات المدرستین» یک کلمه لغوی یا اصطلاح ساده در زبان فارسی نیست، بلکه دقیقاً عنوان یک اثر پژوهشی، تحلیلی و کلامی برجسته در حوزه علوم قرآنی و حدیث است که توسط دانشمند و علامه نامآور شیعه، سید مرتضی عسکری به زبان عربی نگاشته شده است.
مؤلف در این کتاب با رویکردی علمی و مقایسهای، روایات مربوط به جمعآوری، صیانت و اصالت قرآن کریم را در دو مکتب فکری بزرگ اسلام یعنی مکتب اهلبیت (شیعه) و مکتب خلفا (اهلسنت) بررسی میکند. هدف اصلی این اثر ارزشمند، اثبات مصونیت قرآن از هرگونه تحریف و پاسخگویی به شبهات پیرامون آن از طریق منابع متقن هر دو مذهب است.
با توجه به اینکه این عبارت عنوان یک کتاب خاص علمی است، بسیاری از ویژگیهای سنتی واژهنامهها (مانند متضاد لغوی یا کاربرد عامیانه) برای آن مصداق ندارد و در ادبیات مذهبی به عنوان شاخصی برای پژوهشهای تطبیقی و تقریب بین مذاهب اسلامی شناخته میشود.