یعنی چه
واژهٔ مرتجف در لغت به معنای لرزنده، لرزان و متزلزل است. این کلمه برای توصیف شخص یا شیئی به کار میرود که به دلیل ترس، سرما، هیجان، بیماری یا شوک دچار ارتعاش و تکانهای شدید درونی یا بیرونی شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُرْتَجِف (با ضمه م، سکون ر، فتح ت و کسر ج) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ ۵ حرفی «مرتجف» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «لرزان»، «لرزنده» یا «متزلزل» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مرتجف، از صفتهایی که به لرزش بدنی یا ساختاری اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون لرزان، لرزنده، رعشهناک و خدشهدار یا متزلزل است که حالت عدم ثبات را میرسانند.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات و متون توصیفی، نماد و مظهر ترس شدید، وحشت، اضطراب، ناپایداری و گاهی تأثر عمیق قلبی یا لرزش درونی در برابر یک عظمت و حقیقت والا است.
جمعبندی و توضیح کامل مرتجف
واژهٔ «مرتجف» یک صفت فاعلی عربی از ریشه «ر ج ف» است که به زبان و ادبیات فارسی راه یافته است. معنی اصلی و کلیدی آن لرزیدن و حرکت ناپایدار است؛ از این رو به هر شخص یا شیء لرزان، مضطرب و متزلزل مرتجف گفته میشود. این واژه در متون کهن و ادبی برای به تصویر کشیدن حالات شدید روحی مانند وحشت یا تاثیرات فیزیکی مانند سرمای سخت کاربرد دارد.
اگرچه خودِ کلمهٔ مرتجف به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما ریشهٔ آن (رجف) در قالب کلماتی نظیر «الرجفه» به معنی زلزله و عذاب لرزاننده، و «المرجفون» به معنی شایعهپراکنانی که دلهای مردم را میلرزانند، به کار رفته است که همگی بر همان مفهوم لرزش، اضطراب و سلب آرامش دلالت دارند.
در مجموع، مرتجف کلمهای ۵ حرفی و فصیح است که در حل جدول و همچنین درک متون ادبی کاربرد دارد. تفاوت ظریف آن با کلماتی چون مرتعش در این است که مرتجف بار معناییِ برخاسته از ترس، ناگهانی بودن و تکانهای عمیقتر درونی را بیشتر دوش میکشد.