یعنی چه
این اصطلاح به تلاشها، نامهنگاریها و مناسبات دیپلماتیک میان پادشاهان و شاهزادگان مسیحی اروپای غربی (که در خاورمیانه به فرانکها معروف بودند) و امپراتوری مغول (بهویژه ایلخانان ایران) در طول جنگهای صلیبی اشاره دارد. هدف اصلی این رایزنیها، ایجاد یک جبهه مشترک و ائتلاف نظامی برای سرنگونی حکومت مسلمان ممالیک در مصر و شام و بازپسگیری بیتالمقدس بود.
تلفظ
این عبارت تاریخی به صورت [et-te-hād-e fa-rānk va ma-gūl] خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدولهای متقاطع تاریخی، این اصطلاح ۱۵ حرفی اشاره به ائتلاف نافرجام میان اروپاییان و ایلخانان دارد.
به انگلیسی
در منابع تاریخی بینالمللی و متون انگلیسی، از این رویداد سیاسی و نظامی با عنوان Franco-Mongol alliance یاد میشود.
به فارسی
در برگردانهای روانتر فارسی میتوان آن را به صورت «ائتلاف صلیبیون و مغولان» یا «همپیمانی فرانکها و ایلخانان» نیز تعبیر کرد که بازتابدهنده همان مفهوم همکاری دو جبهه است.
نماد چیست
این اصطلاح فاقد یک نماد گرافیکی یا المان رسمی ثبتشده است؛ اما در تاریخ، نمادی از نامهنگاریهای دوجانبه میان پاپ یا پادشاهان فرانسه (مانند لوئی نهم) و خانهای مغول (مانند ارغونخان) و همچنین تلاشهای ژئوپلیتیک برای مهار قدرت ممالیک به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اتحاد فرانک و مغول
اتحاد فرانک و مغول یک اصطلاح و مفهوم تاریخ سیاسی در سدههای ۱۳ و ۱۴ میلادی (قرون هفتم و هشتم هجری) است که به سلسلهای از تلاشهای دیپلماتیک و نظامی میان پادشاهان مسیحی اروپای غربی (صلیبیون) و فرمانروایان امپراتوری مغول، به ویژه ایلخانان مستقر در ایران، اختصاص دارد. این دو جبهه به دلیل داشتن دشمنی مشترک به نام دولت ممالیک مصر و شام، تمایل داشتند تا با یکدیگر متحد شوند و با گازانبر کردن منطقه، مسلمانان را شکست دهند.
با این حال، این ائتلاف بزرگ هرگز به طور کامل، پایدار و موفقیتآمیز محقق نشد. دلایل اصلی این ناکامی، فواصل جغرافیایی بسیار زیاد، عدم هماهنگی لجستیکی میان ارتشها و همچنین دیدگاه متفاوت طرفین بود؛ چرا که مغولان بیشتر به دنبال تسلیم کردن و باج گرفتن از اروپاییها بودند تا یک اتحاد برابر. با این وجود، پادشاهیهای مسیحی منطقه مانند ارمنستان کیلیکیه و گرجستان که تحت فرمان مغولها بودند، گاهی در عملیاتهای نظامی مشترک علیه ممالیک شرکت کردند.