یعنی چه
این اصطلاح در لهجه شیرازی به صورت فعل مرکب «هُنُنُی کردن» به کار میرود و در مکالمات روزمره بار کنایهای و طنز دارد؛ یعنی زمانی استفاده میشود که فرد کار بسیار کوچک یا وظیفه معمولی خود را انجام داده، اما طوری رفتار میکند که انگار کار بزرگی انجام داده است.
تلفظ
تلفظ صحیح و بومی این واژه در گویش محلی شیراز «هُنُنُی» (Hononoy) است که شکل کشیده، تحریفشده و طنزآمیز کلمه «هنر» به شمار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً خود عبارت «هننی به شیرازی» است که ۱۲ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم طنزآمیز و طعنهآمیز از عبارات عامیانهای استفاده میشود که ارزش کار فرد را پایین میآورند.
به فارسی
در زبان فارسی معیوب یا سایر گویشها، نزدیکترین معادلها به این عبارت شامل «هنر کردی به خدا!»، «شاهکار کردی» یا اصطلاح عامیانه «آپولو هوا کردن» است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه و گویش محلی، نماد و مظهر دستکم گرفتن کارهای پوچ، تمسخر ادعاهای بزرگِ توخالی و برخورد کنایهآمیز با رفتارهای طلبکارانه افراد است.
جمعبندی و توضیح کامل هننی به شیرازی
اصطلاح «هننی به شیرازی» که شکل صحیح بومی آن به صورت «هُنُنُی کردن» شنیده میشود، یکی از ترکیبات اصیل و طنزآمیز در لهجه و گویش مردم شیراز است. این عبارت ریشه در واژه پهلوی و ایرانی باستان «هنر» (Hunar) دارد که در دگرگونیهای عامیانه و آوایی این شهر، دچار تکرار حروف شده تا لحنی طعنهآمیز به خود بگیرد.
این واژه کاربرد رسمی یا قرآنی ندارد و کاملاً بومی است. در روابط اجتماعی، شیرازیها زمانی از این اصطلاح استفاده میکنند که بخواهند ارزش یک کار پیشپاافتاده را که فاعل آن بسیار به آن میبالد، پایین بیاورند و به نوعی به او بگویند که «شاهکار نکردهای» و وظیفهات را انجام دادهای.