یعنی چه
این ترکیب در معنای لغوی به ساز بادی کوچک (نیلبک) چوپانان اطلاق میشود. همچنین در کتب گیاهشناسی و طب سنتی قدیم، نامی برای گیاه «قاشقواش» (از تیره مزماریان) است که در محیطهای مرطوب میروید.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «زَمّارَةُ الرّاعی» (Zammārat ar-rā‘ī) است.
در جدول
این عبارت با ۱۱ حرف در جدولهای کلمات جای میگیرد و معادل دقیقتر آن در متون «مزمار الراعی» است.
به انگلیسی
برای آلت موسیقی از معادل Shepherd's pipe و برای گیاه از نام علمی Alisma یا Water-plantain استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این ترکیب به هر دو صورت «مزمار» و «زماره» برای اشاره به نیلبک یا گیاه مذکور به کار میرود.
به فارسی
در فارسی معادلهایی چون «نیلبک» یا «نی چوپان» و در متون تخصصی گیاهشناسی نام «قاشقواش» برای آن ثبت شده است.
در قرآن
این ترکیب خاص در متن قرآن کریم وجود ندارد، هرچند واژگان همریشه آن در متون دینی و احادیث نقل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل زماره الراعی
عبارت «زماره الراعی» ترکیبی عربی است که بسته به بستر متن، دو معنای متمایز دارد. در معنای اول، به ابزار موسیقی بادی سادهای اشاره دارد که چوپانان استفاده میکردند و نمادی از زندگی شبانی و سادگی است. در معنای دوم، این عبارت در طب سنتی و گیاهشناسی قدیم برای اشاره به نوعی گیاه آبزی دارویی به نام «قاشقواش» به کار میرود.
به دلیل ریشه عربی این واژه، کاربرد آن در فارسی امروز بیشتر در متون کهن، ترجمههای متون طب سنتی یا به عنوان یک واژه تخصصی در جدولهای کلمات دیده میشود. توجه داشته باشید که در منابع لغوی، گاهی واژه «مزمار» به جای «زماره» به عنوان جایگزینِ رایجتر برای این مفهوم معرفی شده است.