یعنی چه
واژه رواجع جمع مؤنث کلمه «راجِعَة» (از ریشه رجوع) است. این کلمه در لغت به معنای بازگردندگان و بازآیندگان است. در کاربردهای خاص فقهی و اجتماعی، به زنانی اطلاق میشود که بعد از درگذشت همسر یا طلاق، به خانهٔ پدر و مادر خود بازمیگردند. همچنین در نجوم قدیم، به ستارگانی که حرکت رجعی دارند و به نظر میرسد در آسمان به عقب بازمیگردند، رواجع میگفتند.
تلفظ
این واژه به صورت رَواجع (رَ - وا - جِع / ravāje') تلفظ میشود که فتحه روی حرف راء و کسره زیر حرف جیم قرار دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه رواجع به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بازگردندگان»، «زنان بازگشته به خانه پدر پس از طلاق یا فوت شوهر» یا «ستارگان دارای حرکت رجعی در نجوم قدیم» کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع تکسیر مؤنث از کلمه «راجعة» است که از ریشه ثلاثی مجرد (ر - ج - ع) به معنی بازگشتن ساخته شده است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان واژه رواجع در زبان فارسی «بازگردندهها» یا «بازآیندگان» است.
در قرآن
خود کلمه «رواجع» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، مشتقات ریشه آن (مانند راجعون، ترجعون، مرجع و رجعی) بیش از ۱۰۰ بار در قرآن ذکر شدهاند. همچنین در روایات تفسیری ذیل آیات ۱۵ و ۱۶ سوره تکویر، از این کلمه برای توصیف پنج ستاره سیارهای با حرکت رجعی استفاده شده است.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ عامه و نجوم قدیم، کلمه رواجع نمادی از «بازگشت به اصل و مبدأ»، «وفاداری به ریشه» و همچنین به دلیل رفتار حرکتی ستارگان رجعی، نماد «دگرگونی، دَوَران و چرخش غیرمنتظره احوال و روزگار» است.
جمعبندی و توضیح کامل رواجع
واژه رواجع یک واژه اصیل عربی است که وارد زبان فارسی شده و در متون ادبی، فقهی و نجومی کاربرد دارد. این کلمه جمع مؤنث «راجعة» بوده و در معنای عام خود به تمامی موجودات یا افرادی اشاره دارد که به محل اولیه خود مراجعت میکنند.
در کاربردهای اختصاصیتر، این کلمه در فقه و هنجارهای اجتماعی قدیم برای توصیف زنانی به کار میرفته که پس از جدایی یا فوت همسر به جمع خانواده اولیه خود بازمیگشتند؛ همچنین در دانش نجوم کهن، اشاره به صور فلکی و سیاراتی داشته که حرکت بازگشتی یا رجعی در آسمان از خود نشان میدادند. به همین جهت، بار معنایی این کلمه با مفاهیمی چون تغییر احوال و بازگشت به اصل پیوند خورده است.