یعنی چه
این عبارت یک جملهٔ اسمیهٔ عربی و اصطلاحی حدیثی-کلامی است که به معنای «پس از من پیامبری نیست» یا «هیچ پیامبری پس از من نخواهد بود» آمده است. این جمله به عنوان یکی از کلیدیترین مستندات برای اثبات اصل «خاتمیت» در اسلام شناخته میشود و نشاندهنده پایان یافتن سلسلهٔ پیامبران الهی با حضرت محمد (ص) است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «لا نَبِیَّ بَعْدی» (lā nabiyya ba'dī) است که در برخی متون و روایات مشابه به صورت «لا نبی بعده» (پس از او پیامبری نیست) نیز خوانده و ضبط شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول در مسابقات و سرگرمیها که به عنوان عبارت حدیثی مربوط به خاتمیت با ۹ حرف شناخته میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و کلامی، این عبارت غالباً با جملات فوق برای مخاطبان غیرمسلمان تبیین میشود.
به عربی
این عبارت خود در اصل عربی است و به عنوان یک قاعده کلامی در زبان عربی به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان فارسی این عبارت «پس از من پیامبری نیست» یا «هیچ پیامبری بعد از من نخواهد آمد» است که مفهوم انسداد باب نبوت تشریعی را میرساند.
در قرآن
خود عبارت «لا نبی بعدی» با این ساختار لفظی در متن قرآن کریم نیامده است و یک متن صریح حدیثی است؛ اما مفهوم و معنای دقیق آن در آیه ۴۰ سوره احزاب با تعبیر «وَلَٰكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ» (بلکه فرستاده خدا و پایاندهنده پیامبران است) تأیید و تبیین شده است.
جمعبندی و توضیح کامل لا نبی بعدی
عبارت «لا نبی بعدی» یکی از مشهورترین و متواترترین تعابیر در تاریخ الهیات اسلامی است که ریشه در «حدیث منزلت» دارد. پیامبر اسلام (ص) هنگام عزیمت به غزوه تبوک، حضرت علی (ع) را در مدینه جانشین خود قرار داد و خطاب به او فرمود: «أَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَی إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِیَّ بَعْدِی»؛ یعنی تو برای من به منزله هارون برای موسی هستی، جز اینکه پس از من پیامبری نیست. این تعبیر صریح، راه را بر هرگونه ادعای نبوت جدید پس از ایشان میبندد.
در کلام اسلامی (اعم از شیعه و اهل سنت)، این عبارت به عنوان محکمترین دلیل نقلی بر اصل خاتمیت و پایان زنجیره پیامبران شریعتمدار شناخته میشود. در تفکر کلامی شیعه علاوه بر اثبات خاتمیت، این حدیث یک سند کلیدی برای اثبات امامت و جانشینی بلافصل امیرالمؤمنین است؛ چرا که پیامبر تمام مناصب و اختیارات هارون نسبت به موسی (مانند وزارت، پشتیبانی و خلافت) را برای علی (ع) اثبات کرده و تنها مقام نبوت را به دلیل خاتمیت استثنا فرموده است.