یعنی چه
اصطلاحی کنایی و عامیانه در زبان فارسی است که به حالت یا صفت فردی اشاره دارد که در معاملات اقتصادی بسیار سختگیر، طماع، بخیل یا گرانفروش است و حاضر نیست در معامله به طرف مقابل تخفیف یا امتیازی بدهد.
تلفظ
این واژه به صورت دَندانگِردی تلفظ میشود که از ترکیب دو واژهٔ «دندان» و «گرد» به همراه «ی» مصدری ساخته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسش دندانگردی در جدول خودِ کلمه با ۹ حرف است. همچنین معادلهای آن مانند گرانفروشی یا آزمندی نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از واژگانی که به طمع یا سختگیری و اجحاف در قیمتگذاری اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای جشع و طمع نشاندهنده خصلت اخلاقی آن و غلاء یا احتکار نشاندهنده رفتار اقتصادی مرتبط با آن هستند.
به فارسی
معادلها و برگردانهای خالصتر یا مترادفهای فارسی آن شامل واژههایی چون گرانگازی، آزمندی، زیادهخواهی، تنگچشمی و امساک در معامله است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و تصویرسازیهای کنایی زبان فارسی، دندانگردی نماد شغال، گرگ یا انسان متمول و کیسهبهدستی است که دندانهای خود را برای طعمه یا سود تیز کرده و حاضر نیست ذرهای از زیادهخواهی خود عقبنشینی کند.
جمعبندی و توضیح کامل دندان گردی
واژهٔ «دندانگردی» یکی از اصطلاحات کنایی، عامیانه و بسیار کاربردی در زبان فارسی است که ریشه در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید دارد. این واژه برخلاف ظاهرش هیچ ارتباطی با بیماریهای جسمی یا دنداندرد ندارد، بلکه یک صفت مرکب اخلاقی و اقتصادی است. در واقع به کسی که در دادوستد بسیار سختگیر است، اصلاً تخفیف نمیدهد و کالا یا خدمات خود را به بیشترین قیمت ممکن قالب میکند، «دندانگرد» میگویند.
ریشهٔ این استعاره به تمثیل حیوانات شکارچی یا انسانهای طماعی برمیگردد که وقتی دندان خود را برای چیزی تیز یا گرد میکنند، چنگال خود را بر آن محکم کرده و به هیچ وجه حاضر به رها کردن سود یا طعمه نیستند. این صفت در فرهنگ ایرانی همواره مذموم بوده و در تقابل مستقیم با مفاهیمی مثل انصاف، جوانمردی، قناعت و بخشندگی در معامله قرار میگیرد.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متون آسمانی مانند قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم مترادف و همپوشان با آن نظیر بخل، طمع، کنز مال و کمفروشی یا اجحاف به خلق، بارها در آیات و روایات مذهبی نهی شدهاند. در بازیهای فکری و جدول کلمات نیز این واژه معمولاً به عنوان معادل گرانفروشی یا طمعکاری مورد استفاده قرار میگیرد.