یعنی چه
در اصطلاح عامیانه و بهویژه در خردهفرهنگ کبوتربازی (عشقبازی)، به جوجه کبوتری گفته میشود که پیش از پرواز، پرهای بال او را چیده یا بستهاند (قلم کردهاند) تا روی زمین یا لانه بماند و به محیط خو بگیرد. همچنین در گفتار روزمره به جوجه پرندگان یا کنایه از کودکان بسیار لاغر، باریک و ضعیفجثه نیز اطلاق میشود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «جوجه» (با ضمه روی جیم اول) و «قلمی» (با فتح قاف و لام) تشکیل شده است که به صورت اضافه به هم متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح ۸ حرفی است و به کبوترهای دستآموز و بالچیده اشاره دارد.
به انگلیسی
با توجه به دو کاربرد اصطلاحی و عامیانه، واژه اول برای کبوترداری و واژه دوم برای توصیف پرنده یا فرد لاغر به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی برای معنای تخصصی کبوترداری از تعبیر بالبریده و برای معنای عامیانه از تعبیر جوجه نحیف استفاده میشود.
به ترکی
تعبیر اول نشاندهنده پرنده خانگی پربسته در فرهنگ عشقبازی و تعبیر دوم نشاندهنده ضعف جثه پرنده است.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ کبوترداران نماد پرندهای است که در حال اهلی شدن و جلد شدن در محیط جدید است. در گفتار عامه مردم نیز به عنوان نمادی برای طعنه یا شوخی درباره لاغری اندام، کمجانی و تکیده بودن افراد یا حیوانات استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل جوجه قلمی
اصطلاح «جوجه قلمی» یک ترکیب عامیانه و توصیفی در زبان فارسی است که دو کاربرد کاملاً متمایز دارد. کاربرد اول و تخصصی آن در خردهفرهنگ کبوتربازی (عشقبازی) ایران ریشه دارد؛ در این بستر، به جوجه کبوتری که پرهای بال او را میچینند یا میبندند تا پرواز نکند و به لانه جدید خود خو بگیرد، جوجه قلمی یا پربسته میگویند.
کاربرد دوم این واژه در زبان روزمره مردم شکل گرفته است؛ جایی که از ترکیب واژه «جوجه» و صفت «قلمی» (به معنی باریک و لاغر مانند نیِ قلم) برای توصیف پرندگان بسیار نحیف، ضعیفجثه و تکیده استفاده میشود. این ترکیب حتی به صورت کنایی و مزاحآمیز برای اشاره به کودکان یا نوجوانان بسیار لاغراندام نیز به کار میرود.
در مجموع، این عبارت پیشینه مکتوبی در لغتنامههای کلاسیک و کهن ندارد و تماماً برآمده از اصطلاحات شفاهی، کاربردهای کارگاهی و صیادی، و ادبیات کوچه و بازار است که امروزه نیز جایگاه خود را در گویشهای غیررسمی حفظ کرده است.