یعنی چه
رگه در زبان فارسی به خطوط و نوارهای متمایز روی سطوحی مانند سنگ، چوب، قالی یا پارچه گفته میشود. همچنین در زمینشناسی به رشتههای مواد معدنی میان لایههای زمین و در معنای مجازی به نژاد و اصل و نسب (مانند دورگه) اشاره دارد.
مترادف
متضاد
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «رگه» به عنوان پاسخ ۳ حرفی برای نشانهها، خطوط سنگ یا رج آجرچینی استفاده میشود.
به انگلیسی
به عربی
به فارسی
واژه «رگه» کاملاً فارسی است و از ریشه پارسی میانه (پهلوی) «رگ» (rag) به همراه پسوند تشبیه یا تصغیر «ـه» ساخته شده است. از واژههای همخانواده و وابسته آن میتوان به رگبرگ، رگچه، دورگه و رگهرگه اشاره کرد.
نماد چیست
رگه در ادبیات و فرهنگ عامه نمادی از «اصالت و نژاد» (داشتن رگه نجیب)، «امید و پویایی در تاریکی» (مانند رگههای طلا در دل سنگ سیاه) و همچنین نمایانگر وجود یک ویژگی اخلاقی خاص یا پنهان در میان یکنواختی شخصیت انسان (مثل رگهای از خشم یا مهربانی) است.
جمعبندی و توضیح کامل رگه
واژه «رگه» یکی از کلمات اصیل و کاربردی در زبان فارسی است که ریشه در زبان پهلوی دارد. این کلمه در اصل به معنای هر چیزی است که شبیه به رگ باشد و خود را به صورت خط یا نواری متمایز روی یک سطح نشان دهد. کاربرد این واژه بسیار گسترده بوده و از صنایع دستی مانند قالیبافی و بنایی (به معنای رج آجر) تا علوم طبیعی مثل زمینشناسی (رگههای معدنی طلا و مس) را در بر میگیرد.
علاوه بر کاربردهای مادی، رگه در ادبیات و اصطلاحات روزمره بار معنایی کنایی و مجازی دارد. برای مثال، وقتی از رگههای شخصیتی یا نژادی صحبت میشود، منظور اصالت، نسب یا وجود یک ویژگی پنهان و بارز در رفتار فرد است. این تنوع معنایی باعث شده که رگه به عنوان یک نماد از پویایی، امید و اصالت در متون مختلف به کار رود.