یعنی چه
واژهٔ «بستیزد» ساختار فعلی دارد و به معنای آن است که فرد یا گروهی اقدام به جنگ، پیکار، خصومت یا لجاجت و مجادله کنند. این کلمه شکلِ صرفشدهای از مصدر «ستیزیدن» در حالت مضارع (اخباری یا التزامی در متون کلاسیک) است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت بَستیزَد (bastizad) است که از پیشوند «بـ» و بن مضارع «ستیزد» تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی، واژهٔ بستیزد دقیقاً ۶ حرف دارد. بسته به طراح جدول، کلماتی نظیر ستیزد یا جنگ کند نیز میتوانند مدنظر باشند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم بستیزد در زبان انگلیسی، با توجه به سیاق متن میتوان از افعالی که دلالت بر جنگ، رویارویی، جدال کلامی یا مخالفت دارند استفاده کرد.
به فارسی
برگردانها و واژههای هممعنی فارسی برای این فعل عبارتند از: ستیزه کند، پرخاش کند، درآویزد، خصومت ورزد و مدارا نکند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، این واژه نماد تقابل، ایستادگی (خواه در جهت حق یا باطل)، لجاجت ورزیدن در برابر سخن حق یا صلح، و رویکرد آشتیناپذیر در مناسبات است.
جمعبندی و توضیح کامل بستیزد
واژهٔ «بستیزد» ریشه در زبان پارسی میانه (پهلوی) دارد و از بن مضارع «ستیز» ساخته شده است. این فعل نشاندهندهٔ حالت یا جریانی است که در آن فرد یا گروهی به جای صلح، سازش و مدارا، راه جنگ، لجاجت، مجادله و خصومت را در پیش میگیرند. در متون کهن ادبی مانند شاهنامه فردوسی، این واژه بارها برای به تصویر کشیدن نبردها یا پافشاریهای نادانان بر مواضع اشتباه خود به کار رفته است.
از نظر ساختار دستوری، این کلمه ترکیبی از پیشوندِ زینت یا التزامی «بـ» همراه با فعل «ستیزد» است. اگرچه این واژه به طور مستقیم اصالت عربی یا قرآنی ندارد، اما در برگردانهای معتبر فارسی قرآن کریم، فراوان به عنوان معادل کلماتی چون «یجادل» یا «شاقّوا» (کسانی که با خدا و رسولش میستیزند) استفاده شده است تا مفهوم مخالفت سخت و عناد را به خواننده منتقل کند.