یعنی چه
زانو بند شتر در واقع همان طناب یا ریسمان کوتاهی است که در گذشته برای مهار کردن شتر خفته به کار میرفت. اعراب این بند را به زانوی حیوان میبستند تا مانع از رم کردن، فرار یا حرکات ناگهانی و سرکشانه آن شوند. این واژه در فرهنگ سنتی و ادبیات اسلامی جایگاه ویژهای دارد و به مفهوم مهار و تدبیر اشاره میکند.
تلفظ
این ترکیب از سه واژهٔ فارسی «زانو» (Zānu)، «بند» (Band) و «شتر» (Shotor) تشکیل شده است که به صورت اضافه به هم متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «زانو بند شتر» با ۱۰ حرف است. همچنین ممکن است با معادل عربی آن یعنی «عقال» یا واژه «پایبند» نیز در جدولها روبهرو شوید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به طناب یا بندی که برای محدود کردن حرکت پای حیوانات (به ویژه شتر) استفاده میشود، Hobble یا Tether میگویند.
به عربی
در زبان عربی به این بند «عقال» میگویند. جالب اینجاست که حلقه سیاهرنگی که مردان عرب امروزه روی چفیه خود میگذارند نیز ریشه در همین طناب مهار شتر دارد.
به ترکی
در زبان ترکی اصطلاحاً به پایبند، بند مهار یا زانوبندی که برای کنترل شتر استفاده میشود، دِوِه کوستهای میگویند.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ شرقی و ادبیات اسلامی به نمادی برای «عقل، تدبیر، کنترل نفس و دوراندیشی» تبدیل شده است. نشاندهنده این مفهوم است که توکل بدون مهار کردن اسباب مادی کامل نیست و انسان باید ابتدا با عقل خود امور را مهار و مدیریت کند.
جمعبندی و توضیح کامل زانو بند شتر
اصطلاح «زانو بند شتر» که در زبان عربی به آن «عقال» گفته میشود، طناب یا ریسمان کوتاهی است که برای بستن پای شتر خفته و جلوگیری از رم کردن و فرار آن استفاده میشده است. این واژه در فرهنگ اسلامی با ریشه لغوی «عقل» گره خورده است؛ چرا که عقل نیز مانند این بند، رفتارهای سرکش و شهوات انسانی را مهار میکند.
معروفترین کاربرد این اصطلاح در حدیث نبوی «اعقلها و توکل» (شتر را ببند و سپس توکل کن) تجلی یافته است که بر لزوم تدبیر و بهرهگیری از اسباب مادی در کنار توکل به خداوند تأکید دارد. این ترکیب امروزه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک عبارت ده حرفی کاربرد دارد.