یعنی چه
«سَتُغَادِرُ» یک فعل مستقبل (آینده) از ریشه «غادر» است و به معنی «تو (مذکر) ترک خواهی کرد / خواهی رفت» یا «او (مؤنث) ترک خواهد کرد / خارج خواهد شد» میباشد. این کلمه از متون عربی وارد عبارات و متون رسمی فارسی نیز شده است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه با حرکات حرکتی به صورت «سَتُغَادِرُ» است که حرف «س» مفتوح، «ت» مضموم، «غ» با الف مدی و «د» مکسور خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر با پرسشی نظیر «خواهی رفت به عربی» یا «ترک خواهی کرد در زبان عربی» مواجه شدید، پاسخ آن واژه ۶ حرفی «ستغادر» است.
به انگلیسی
این فعل در زبان انگلیسی به صورت زمان آینده ساده برای بیان خروج، ترک کردن یا عزیمت ترجمه میشود.
به عربی
مترادفهای این فعل در خود زبان عربی فصیح شامل «سوف تغادر»، «سترحل»، «ستذهب» و «ستترک» است که همگی بر مفهوم رفتن و خروج در آینده دلالت دارند.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی با توجه به صیغههای آن، «خواهی رفت» یا «ترک خواهد کرد» است که مفهوم جابهجایی و حرکت از مکانی در زمان آینده را میرساند.
در قرآن
خودِ واژه و صیغهٔ «ستغادر» به این شکل در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ اما فعل مضارع منفی از همین ریشه در آیه ۴۹ سوره کهف به صورت «لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً» (هیچ عمل کوچک و بزرگی را رها نمیکند/فروگذار نمیکند) آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل ستغادر
واژه «ستغادر» یک فعل کاملاً عربی از ریشه ثلاثی مجرد «غ د ر» است که با رفتن به باب مفاعله (غادر - یغادر) معنای ترک کردن و رفتن از یک مکان را به خود گرفته است. اضافه شدن حرف «سـ» به ابتدای فعل مضارع «تغادر»، زمان آن را به آینده (مستقبل) تبدیل کرده است.
این کلمه بسته به مرجع ضمیر آن، میتواند به معنای «تو (مذکر) ترک خواهی کرد» یا «او (مؤنث) ترک خواهد کرد» باشد و در متون حقوقی، رسمی و همچنین جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد. بار معنایی آن نیز تداعیکننده مفاهیمی چون حرکت، جدایی، هجرت و پایان یک وضعیت است.