یعنی چه
این عبارت به شخص لودویک لازاروس زامنهوف (L. L. Zamenhof) اشاره دارد؛ پزشک و زبانشناس لهستانی که در سال ۱۸۸۷ زبان اسپرانتو را به عنوان یک زبان کمکی بینالمللی برای ایجاد صلح، تفاهم و ارتباط بیطرفانه میان ملل مختلف جهان پایهگذاری کرد و توسعه داد.
تلفظ
تلفظ روان این ترکیب وصفی به صورت «مُخْتَرِعِ زَبانِ اِسْپِرانْتو» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، بسته به تعداد حروف خواستهشده، پاسخ میتواند خودِ عبارت «مخترع زبان اسپرانتو» (۱۷ حرف) یا نام طراح آن یعنی «زامنهوف» (۶ حرف) باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم علمی و تاریخی از ترکیبات فوق استفاده میشود.
به فارسی
عبارات هممعنی و معادلهای فارسی روان برای این ترکیب شامل «بنیانگذار زبان اسپرانتو»، «خالق اسپرانتو» و «مبدع زبان اسپرانتو» است.
نماد چیست
نماد فرهنگی مخترع و این زبان، «ستاره سبز پنجپر» است که پنج پر آن نشاندهنده پنج قاره جهان و رنگ سبز آن نماد امید است (زامنهوف ابتدا با نام مستعار دکتر امیدوار این زبان را منتشر کرد). این مفهوم در جهان نماد صلح، دوستی و ارتباط بینالمللی بیطرف محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مخترع زبان اسپرانتو
عبارت «مخترع زبان اسپرانتو» مستقیماً به شخصیت تاریخی لودویک لازاروس زامنهوف، پزشک چشمی لهستانی اشاره دارد که در اواخر قرن نوزدهم میلادی (۱۸۸۷) با انتشار کتابی تحت نام مستعار «دکتر اسپرانتو» (به معنی دکتر امیدوار)، یک زبان فراساخته و بینالمللی را به دنیا معرفی کرد. هدف او از این کار، ایجاد یک زبان میانجی و بیطرف بود تا مردم با فرهنگهای مختلف بتوانند بدون سلطه یک زبان ملی خاص، به راحتی و در سایه صلح با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
واژه مخترع در این ترکیب ریشه عربی داشته و به معنای ابداعکننده است، در حالی که اسپرانتو ریشهای لاتین دارد و در خود این زبان به معنای «امیدوار» است. امروزه این عبارت در بازیها، سرگرمیها و جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک سوال اطلاعات عمومی رایج شناخته میشود و نمادهای مرتبط با آن مانند ستاره پنجپر سبز، یادآور آرمانهای صلحطلبانه و ارتباطات جهانی هستند.